Sankt Jakobus und Laurentius in Biberbach, Katolicki kościół pielgrzymkowy w Biberbach, Bawaria, Niemcy

Sankt Jakobus und Laurentius w Biberbach to barokowy kościół pielgrzymkowy wzniesiony w latach 1684–1694 i konsekrowany w 1697 roku. Jednonawowe wnętrze ma trzy przęsła pod sklepieniami kolebkowymi, trójnawowe prezbiterium i podwójną emporę zamykającą zachodni koniec. Kwadratowa podstawa wieży pochodzi z gotyckiego kościoła z 1484 roku, a duża część kamiennego muru starej kaplicy zamkowej zachowała się w ścianach.

Parafia istniała już przed 1141 rokiem, gdy Matthäus von Pappenheim odnotował darowiznę jej lenna na rzecz kapituły katedralnej w Augsburgu. Gotycki kościół z 1484 roku, wzniesiony na murach kaplicy zamkowej poświęconej św. Mikołajowi, poprzedzał obecną budowlę. Gdy rosło pielgrzymowanie do krucyfiksu Herrgöttle, Valerian Brenner od 1684 roku budował kościół barokowy; poświęcono go w 1697 roku.

Pełne wezwanie kościoła łączy Jakuba, Wawrzyńca i Święty Krzyż, a cześć krucyfiksu Herrgöttle przyciąga pielgrzymów od XVI wieku. W 1685 roku proboszcz Anton Ginther uzyskał w Rzymie papieskie uznanie pielgrzymki u Innocentego XI. Podwójna empora zachodnia, namalowana w 1693 roku przez Johanna Caspara Menrada, zachowuje czytelne do dziś sceny emblematyczne.

Kościół wznosi się na wzniesieniu nad Biberbach, w powiecie Augsburg w Szwabii. Kwadratowa podstawa wieży pochodzi jeszcze z gotyckiej budowli z 1484 roku, a górna kondygnacja z 1616 roku. Wnętrze to jednoizbowa nawa o trzech przęsłach, zamknięta od zachodu podwójną emporą.

Herrgöttle to romański drewniany krucyfiks wyrzeźbiony około 1220 roku. Według tradycji trafił do Biberbach w 1525 roku i został usunięty z kościoła przez wojska szwedzkie podczas wojny trzydziestoletniej; proboszcz Ulrich Zusemschneider został zdradzony i zabity. W 1655 roku pastor Sebastian Widmann odkrył go na nowo, a jego następca Anton Matthes umieścił go na południowej ścianie kościoła.