St. Johannes der Täufer, Kościół w Meckenheim, w Niemczech

St. Johannes der Täufer to ceglany kościół w Meckenheim, którego jasno otynkowana romańska wieża z XII lub XIII wieku zwieńczona jest stromym, ciemnym piramidalnym hełmem z wiatrowskazem i dwiema okrągłymi tarczami zegarowymi. Neogotycka nawa, wzniesiona w latach 1889/90 przez architektów z Bonn A. Beckera i J. Böhma, ma stromy dach z małą wieżyczką na kalenicy oraz rzędy okien półkolistych i ostrołukowych. Szeroki transept z półkolistą apsydą zastąpił neogotyckie prezbiterium w latach 1973–76, a na południe od wieży stoi sześciokątna kaplica z witrażami Hansa Lünenborga.

Pierwsza kościół na tym terenie pojawiła się prawdopodobnie w IX wieku, możliwie zbudowana na wcześniejszych fundamentach. W XVII wieku została splądrowana podczas wojny, a później uległa szkodom w II wojnie światowej, ale została ostrożnie przywrócona.

Parafia nosi imię Jana Chrzciciela: koloński witrażysta Hans Lünenborg przedstawił jego ściętą głowę w małej konchę przy wejściu oraz w obu bocznych wejściach, obok Matki Bożej z Dzieciątkiem i anioła z trąbą. W nowym wnętrzu stoją figura patrona z około 1700 roku i rzeźba Marii wyrzeźbiona w 1954 roku przez Rudolfa Peera z dębowej belki starego dzwonnika.

Kościół stoi na lekkim wzniesieniu i jest widoczny z głównej ulicy miasta, co ułatwia jego zlokalizowanie. Odwiedzający mogą eksplorować teren poza czasem nabożeństwa i podziwiać architekturę zarówno z zewnątrz, jak i z wewnątrz.

Rzymski kamień poświęcony bóstwu został odkryty podczas wyburzania starego budynku w Meckenheim, a kopia znajduje się teraz obok głównego wejścia do kościoła. Łączy to starożytną przeszłość miasta bezpośrednio ze współczesnym miejscem kultu.