Schloss Ering, Zamek zabytkowy w Ering, Niemcy.

Schloss Ering to wieloskrzydłowy zespół z dwoma dziedzińcami, przy Schloßring 1 i Schlossring 1A w Ering w Dolnej Bawarii. Długi trzypiętrowy budynek ma jasnożółtą elewację dzieloną białymi pilastrami, rzędy okien w białych ramach, stromy dach z czerwonobrązowej dachówki z małymi lukarnami oraz środkowy balkon z metalową balustradą nad łukowym wejściem. Do skrzydeł przylegają stajnie zwane „Ökonomie”.

Ering jest wzmiankowany już w 788 roku, gdy Fricho i Ratolf przekazali osiem gospodarstw klasztorowi Niederaltaich. W 1296 biskupi Bambergu zastawili Ering hrabiom von Hals, których siedzibą był zamek Erneck. W 1377 panowanie przeszło na książąt bawarskich, a w 1504 wojska palatyna Filipa zniszczyły Ering, Erneck i Frauenstein podczas wojny o sukcesję landshucką. W 1508 książę Albrecht IV sprzedał zamek i panowanie braciom Paumgarten, którzy władali nim do 1845 roku.

Nazwa Ering pojawia się już w 788 roku, gdy Fricho i Ratolf przekazali osiem gospodarstw klasztorowi Niederaltaich. W latach 1523–1845 majątek należał do rodu von Paumgarten, podniesionego do godności baronów w 1629 i hrabiów w 1745. Od 1764 posiadając prawo sądu krwi, ród doprowadził w Ering do egzekucji w 1779 i 1788 roku, wszystkie za kradzież.

Zamek Ering jest podzieloną własnością prywatną dwóch stron z rodziny Esterházy de Galántha; dziedzińce i wnętrza nie są udostępnione zwiedzającym, ale zespół widać z ulicy publicznej i z zewnątrz wejść przy Schloßring. Budynek stoi pod adresami Schloßring 1 i Schlossring 1A w miejscowości Ering w powiecie Rottal-Inn.

Zamek jest własnością prywatną i od 2006 roku dzieli się między dwie gałęzie rodu Esterházy de Galántha: Paul Daniel hrabia Esterházy sprzedał wtedy wewnętrzne skrzydło łączące, zwane „Venningentrakt”, swemu najmłodszemu bratu jako nieodrestaurowaną ruinę, ze wspólnymi prawami do dziedzińców i terenów otwartych. Resztę przekazał synowi Nikolausowi w 2022 roku.