St. Joseph, Kościół katolicki w Kalk, Niemcy

St. Joseph to neogotycki ceglany kościół halowy wzniesiony w latach 1899–1902 według projektu Heinricha Renarda w historycznym centrum Kalk. Trójnawowe wnętrze odbudowano w znacznie uproszczonej formie w latach 1949–1952 według planów Dominikusa i Gottfrieda Böhmów po zniszczeniach wojennych. Kwadratowa wieża z czerwonej cegły ma zegar z białym cyferblatem, cztery narożne pinakle i stromą ciemnoszarą iglicę zwieńczoną krzyżem.

Kościół św. Józefa wzniesiono w latach 1899–1902 według projektu architekta Heinricha Renarda, ponieważ kościół parafialny św. Marii (1863–1866) stał się zbyt mały dla rosnącej katolickiej wspólnoty Kalku. Neogotycka ceglana hala kościelna została mocno zniszczona w czasie II wojny światowej i w latach 1949–1952 odbudowana w znacznie uproszczonej formie według planów Dominikusa Böhma i jego syna Gottfrieda Böhma. 12 kwietnia 1983 r. wpisano ją do rejestru zabytków pod numerem 1413.

Kościół jest poświęcony św. Józefowi, patronowi parafii, ukazanemu wśród symbolicznych ornamentów okien chóru wykonanych przez Dominikusa Böhma. Te okna odnoszą się także do eucharystii, Marii oraz Kolpingverein, katolickiego ruchu robotniczego zakorzenionego w Kalk. Jedno z okien ornamentowych ma u dołu daty z dziejów budowli: 1902 erbaut, 1943 zerstört, 1952 wiedererbaut.

Św. Józef stoi w historycznym centrum Kalk, na prawym brzegu Renu, w dekanacie Deutz archidiecezji kolońskiej. Ceglana wieża z ciemnoszarym hełmem i tarczą zegara ułatwia orientację. Kościół jest wpisany do rejestru zabytków (nr 1413 od 12 kwietnia 1983); dostęp zależy od godzin nabożeństw parafii.

Jeden z ornamentowych witraży kościoła zapisuje dzieje budowli na dolnej krawędzi: zbudowany w 1902, zniszczony w 1943, odbudowany w 1952. Siedem witraży w transepcie autorstwa Dominikusa Böhma przedstawia po dwie stacje drogi krzyżowej, a jego syn Gottfried zaprojektował w latach 1952–1954 witraż chrzcielny w wieży.