St. Johanniskirche, Kościół neogotycki w Zentrum, Niemcy.

St. Johanniskirche to skromny kościół z jasnoszarym tynkiem i prostokątnym rzutem, którego stromy dach pokryty jest czarnym łupkiem. Kwadratowa wieża zachodnia zbudowana jest z tufu porfirowego z Hilbersdorfu, z dwiema potężnymi lizenami na każdej ścianie, i zwieńczona miedzianym dachem z krzyżem. Jedynie trzy ostrołukowe okna absydy przypominają o gotyckim pochodzeniu; zniszczoną w 1945 roku wieżę odbudowano w zmniejszonej wysokości.

Wcześniejsza budowla jest poświadczona w 1264 roku, poświęcona Janowi Chrzcicielowi i należąca do benedyktyńskiego klasztoru St. Marien, wówczas jeszcze poza granicami Chemnitz. Była wielokrotnie niszczona, m.in. przez husytów w 1430 roku i w wojnie szmalkaldzkiej, a ostatnio odbudowana w 1566 roku po reformacji. Od 1875 roku znów korzystała z niej własna gmina i kościół gruntownie przebudowano w stylu neogotyckim; w 1913 roku Erich Basarke usunął te formy, a w 1945 roku wieża zachodnia została częściowo zniszczona i później odbudowana w obniżonej wysokości.

Od 1997 roku kościół pełni funkcję kościoła młodzieżowego, z kawiarnią młodzieżową i biurem duszpasterstwa młodzieży na pierwszym piętrze zachodniej przybudówki. Nazwa nawiązuje do Jana Chrzciciela, któremu kościół jest poświęcony; należał on do benedyktyńskiego klasztoru St. Marien. Odlany w 1475 roku przez Oswalda Hilligera Johannisglocke to najstarszy dzwon Chemnitz.

Kościół stoi w Park der Opfer des Faschismus przy Theresenstraße, w dzielnicy Zentrum. Od 1997 roku pełni funkcję kościoła młodzieżowego; na pierwszym piętrze mieszczą się kawiarnia młodzieżowa i biuro duszpasterstwa młodzieży, dostępne przez boczne wejście przy wieży zachodniej. Wieżę zachodnią po częściowym zniszczeniu w 1945 roku odbudowano tylko do obniżonej wysokości.

W wieży wisi najstarszy dzwon Chemnitz: Johannisglocke, odlany w 1475 roku przez Oswalda Hilligera, o średnicy 118,5 cm. W 1981 roku ludwisarnia Schilling z Apoldy dodała dwa brązowe dzwony, większy jako wierną kopię barokowego poprzednika. Organy Silbermanna z 1722 roku sprzedano w 1879 roku do Auligk, a w 1913 roku zainstalowano instrument Jehmlich.