Kloster Reuthin, Klasztor dominikański w Wildberg, Niemcy.

Kloster Reuthin to klasztor dominikanek w Wildberg zbudowany na tarasie rzecznym z widokiem na strumień Wildbach. Kompleks zawierał kościół klasztorny i budynki mieszkalne dla zakonnic, ułożone razem, aby tworzyć funkcjonujące centrum religijne.

Burkhard IV von Hohenberg ufundował klasztor, zbudowany w latach 1252–1284 jako klasztor dominikanek i dom rodzinny hrabiów Hohenberg. Od 1313 istniała cela beginek, a w 1470 zbudowano nowy dom beginek. Splądrowany podczas wojny chłopskiej w 1525 roku, został rozwiązany za księcia Ulricha Wirtemberskiego; zakonnice odmówiły przyjęcia reformacji po 1535 roku, a ugoda z 1559 roku doprowadziła do długiego procesu sekularyzacji. Od 1570 roku budynki służyły jako zarząd klasztorny; wielki pożar w 1824 roku zniszczył kościół i główny budynek.

Reuthin był klasztorem rodowym hrabiów Hohenberg: wiele ich córek wstępowało do niego i wnosiło posag. Wśród około 240 zakonnic znanych z imienia są członkinie rodu Hohenberg, przedstawicielki regionalnej niższej szlachty i córki szanowanych rodzin z sąsiednich miast aż po Rottenburg. Zachował się antyfonarz z późnego XIV wieku, ufundowany przez zakonnice z rodziny Vihlin; jego miniatura w Landesmuseum Württemberg ukazuje fundatorki i ich brata Syfridusa Vihlina, dziekana i proboszcza w Herrenberg.

Klasztor znajduje się na wysoko położonym terenie powyżej strumienia Wildbach i jest dostępny pieszo od centrum miasta Wildberg. Odwiedzający powinni liczyć się z nierównym terenem i schodami, dlatego zalecane są solidne buty.

Owczarstwo klasztoru jest po raz pierwszy udokumentowane w 1298 roku, gdy przyznano prawa wypasu na gruntach Wildbergu — jedno z najwcześniejszych świadectw hodowli owiec w południowych Niemczech, gdy klasztory zaczęły wspierać produkcję wełny. W Fruchtkasten mieści się dziś muzeum regionalne Wildbergu, z salą wykładowo-wystawową i sklepioną piwnicą na wydarzenia.