St. Antonius, Budynek kościoła katolickiego w Babelsbergu, Niemcy.

St. Antonius to prostokątna sala kościelna z absydą na pełną szerokość, wzniesiona w 1934 roku według projektu Wilhelma Fahlbuscha. Ściany z czerwonej cegły klinkierowej przebija po dziesięć wąskich, wysoko osadzonych okien z każdej strony, a w narożniku północno-zachodnim stoi 34-metrowa wieża z miedzianym hełmem i krzyżem papieskim. Wzdłuż zachodniej ściany biegnie nawa boczna z własnym ołtarzem, z kaplicą chrzcielną na północy i zakrystią na południu.

Katolicy z Nowawes i Neuendorf mieli do dyspozycji tylko kościół Peter-und-Paul w centrum Poczdamu; parafia kupiła tę działkę w 1891 roku, a w 1905 roku powstał dom parafialny z kaplicą, poświęconą 7 października 1906 roku. Kamień węgielny pod obecny kościół położono 30 lipca 1933 roku, a biskup berliński Nikolaus Bares konsekrował go 15 kwietnia 1934 roku. Architekt Wilhelm Fahlbusch zbudował już dla parafii St. Michael w Wannsee.

Mozaika w apsydzie, wykonana w 1942 roku, przedstawia Baranka Bożego na księdze siedmiu pieczęci, adorowanego przez 24 starców i otoczonego aniołami; zaprojektował ją Egbert Lammers, a wykonała berlińska firma August Wagner. Lammers nadał niektórym starców rysy azjatyckie i afrykańskie, co było cichym protestem przeciw nazistowskiej ideologii rasowej.

Wnętrze jest dostępne podczas nabożeństw i oferuje spokojną atmosferę dla odwiedzających, którzy chcą eksplorować przestrzeń. Asymetryczna wieża na fasadzie służy jako wyraźny punkt orientacyjny przy zbliżaniu się do budynku.

Mozaika w apsydzie, wykonana w 1942 roku przez berlińską firmę August Wagner według projektów Egberta Lammersa, przedstawia Adorację Baranka z Apokalipsy. Lammers nadał niektórym z 24 starców azjatyckie i afrykańskie rysy twarzy, co było subtelnym protestem przeciw nazistowskiej ideologii rasowej. Warsztaty zajmowały się wówczas głównie państwowymi zamówieniami propagandowymi.