Sito archeologico di Salzgitter-Lebenstedt, Stanowisko archeologiczne w Salzgitter, Niemcy.

Fundplatz Salzgitter-Lebenstedt to środkowopaleolityczne stanowisko otwarte na południowym skraju Niżu Europejskiego, na wysokości niespełna 82 m n.p.m. Wykopaliska z 1952 i 1977 r. przyniosły około 840 wyrobów krzemiennych oraz kości co najmniej 16 mamutów i 86 reniferów, zalegające w osadach na głębokości od 4,5 do 5,5 m.

Stanowisko odkryto podczas budowy oczyszczalni ścieków: w grudniu 1951 roku brygadzista przyniósł kości, a nauczyciel biologii rozpoznał ich wiek. Alfred Tode przebadał około 150 m² w 1952 roku, a w 1977 roku odbyły się drugie wykopaliska na około 220 m². Datowania radiowęglowe z lat 90. dały wiek minimalny 50 000 lat; obecnie stanowisko datuje się na 58 000–54 000 lat.

Miejsce pokazuje, że łowcy specjalizowali się w reniferach: co najmniej 86 zwierząt, przeważnie dorosłych w wieku ośmiu–dziewięciu lat. Ponieważ renifery rodzą młode w maju lub czerwcu, polowania odbywały się między sierpniem a październikiem. Około 30 narzędzi kościanych wykonano z żeber i kości strzałkowych mamuta, w tym rzadki grot kościany.

Stanowisko odkryto podczas budowy oczyszczalni ścieków, a teren wykopalisk nie jest miejscem turystycznym z regularnymi godzinami otwarcia. Znaleziska, w tym odłupki lewaluaskie z krzemienia, trafiły do zbiorów muzealnych i nie są eksponowane na miejscu. Przed wyjazdem warto zasięgnąć informacji lokalnie.

Dwa fragmenty czaszki, skatalogowane jako skamieniałość Lebenstedt 1, przez pewien czas uchodziły za najbardziej północne szczątki neandertalczyka, jakie kiedykolwiek znaleziono. Wydobyto je, ponieważ brygadzista z budowy oczyszczalni ścieków przyniósł kości do domu; jego córka zabrała kilka fragmentów do szkoły, gdzie nauczyciel biologii rozpoznał ich dawny wiek.