St. Jakobus, budynek kościelny w Bawarii, w Niemczech

St. Jakobus to kościół parafialny w Achslach w Bawarii, wzniesiony w 1833 roku z kamieni polnych przez mistrza budowlanego Jakoba Achatza z Viechtachu w zaledwie sześć miesięcy. Zachowano XV-wieczną wieżę, podwyższoną w 1867 roku i zwieńczoną łupkową piramidą. Wnętrze mieści rokokowy ołtarz główny z około 1720 roku z obrazem Georga Aichingera z 1866 roku, przedstawiającym św. Jakuba nad wsią Achslach.

Kościół pod wezwaniem św. Jakuba Starszego jest poświadczony w Achslach około 1527 roku. Po podniesieniu parafii w 1818 roku i połączeniu z Allersdorf mały, zniszczony kościół rozebrano w znacznej części. Budowlę z kamienia polnego, ogłoszoną przetargowo w styczniu 1832 roku, wzniesiono w 1833 roku w niespełna sześć miesięcy pod kierunkiem mistrza budowlanego Jakoba Achatza z Viechtach i konsekrowano 6 czerwca 1837 roku przez biskupa pomocniczego Bonifaza Kaspara von Urbana. Wieżę z XV wieku podwyższono w 1867 roku i zwieńczono łupkową piramidą; ostatni gruntowny remont przeprowadzono w latach 2008–2013.

Kościół poświęcony jest św. Jakubowi Większemu, odzwierciedlając silną tradycję chrześcijańską lokalnej wspólnoty. Pozostaje aktywnym miejscem, gdzie mieszkańcy wsi gromadzą się na niedzielnych mszach i lokalnych obchodach, przy czym ołtarze boczne i figury świętych służą jako ogniska modlitwy i nabożeństwa.

Kościół znajduje się w centrum Achslach u podnóża wzgórza Kirchberg w pobliżu rzeki Teisnach, co czyni go łatwo dostępnym pieszo. Odwiedzający mogą również zbadać małą grotę ze statuą Madonny na dziedzińcu i spacerować wokół otaczającego cmentarza.

Organy zbudował w 1852 roku Carl Ludwig Edenhofer z Regens, a nie w 1854; w tym roku przebudował instrument, dodając drugi manuał i rejestr Physharmonika. Jest to jego pierwsze udokumentowane dzieło i prawdopodobnie jedyny zachowany instrument z rejestrem Physharmonika. Dokonana przez niego zamiana rejestrów została w 1975 roku cofnięta po ocenie Eberharda Krausa.