Jüdischer Friedhof, Cmentarz żydowski w Moguncji, Niemcy.

Cmentarz żydowski w Moguncji zajmuje 20,7 ha przy Zahlbacher Straße i Xaveriusweg, przylegając do cmentarza głównego. Murowana z cegły hala żałobna według projektu miejskiego architekta Eduarda Kreyßiga to jednokondygnacyjny budynek o orientalizujących formach, z cebulastymi hełmami na narożnych filarach, baldachimem o ząbkowanym łuku i podkowiastymi łukami wewnątrz. Groby rozmieszczono w numerowanych kwaterach, od prostych inskrybowanych nagrobków po klasycystyczne pomniki, jak obeliski i edykuły.

Gmina Israelitische Religionsgemeinde kupiła teren w 1878 r., ponieważ na dotychczasowym cmentarzu Judensand brakowało miejsca; pochówki odbywają się tu od 2 stycznia 1881 r. Tego dnia cmentarz poświęcono i przekazano przewodniczącemu gminy Moritzowi Oppenheimowi dom przedpogrzebowy z salą tahary, zaprojektowany przez miejskiego architekta Eduarda Kreyßiga. W 1948 r. umieszczono tablicę pamiątkową.

Nagrobki noszą hebrajskie napisy i symbole, które pokazują, jak społeczności żydowskie tu czciły swoich zmarłych na przestrzeni wieków. Idąc między rzędami, można zobaczyć, jak praktyki pogrzebowe i style upamiętniania zmieniały się z czasem, odzwierciedlając życie społeczności.

Cmentarz leży przy Zahlbacher Straße/Xaveriusweg, tuż na południe od Hauptfriedhof w Moguncji. Jest otwarty od kwietnia do września w godz. 8–19, od października do marca w godz. 8–17, ale zamknięty w soboty i święta żydowskie. 1 listopada bierze udział w Dniu Cmentarza organizowanym na sąsiednim cmentarzu głównym.

Umieszczona w 1948 roku na cmentarzu tablica pamiątkowa głosi: „Naszym ofiarom ku pamięci, mordercom ku hańbie, żywym ku przestrodze”. Cmentarz i sala żałobna tworzą strefę zabytkową; sala należy do najważniejszych spośród siedemnastu zachowanych budowli tego typu w Nadrenii-Palatynacie.