St. Markus, Kościół barokowy w Sießen, Niemcy

Św. Marek w Sießen to kościół klasztorny i parafialny wzniesiony w latach 1726–1729 według planów Dominikusa Zimmermanna. Za białym murem stoi jasnożółta fasada z białymi pilastrami; po lewej wznosi się kwadratowa wieża z zegarem i małą kopułą, a prawy koniec zamyka zaokrąglona apsyda. Wnętrze nakrywają cztery ceglane sklepienia grubości 14 cm, a ołtarz główny otaczają czerwonawo-brązowe kolumny marmurowe ze złotymi kapitelami.

Wcześniejszy kościół na posiadłości rycerza Steinmara von Strahlegg został przejęty przez dominikanki z Saulgau w 1260 roku i włączony do klasztoru w 1348 roku. Po barokizacji w latach 1683-1685 przeorysza Maria Josepha Baizin zleciła budowę nowego klasztoru i kościoła; kamień węgielny położono 4 kwietnia 1716 roku. Franz Beer von Au rozpoczął prace, a po jego śmierci w 1722 roku kościół przejął Dominikus Zimmermann; wzniesiono go w latach 1726-1729. Biskup pomocniczy Franz Johann Anton von Sirgenstein poświęcił go 16 maja 1733 roku.

Kościół jest poświęcony św. Markowi, w dawnych źródłach zwanemu St. Marxen; poprzedni kościół nosił to wezwanie już wcześniej. Klasztor wcielił go w 1348 r. Wnętrze zdobią namalowane w 1729 r. przez Johanna Baptista Zimmermanna freski sklepienne o tematyce eucharystycznej, ukazujące sceny ze Starego i Nowego Testamentu.

Kościół stoi na terenie klasztoru Sießen w Bad Saulgau, w powiecie Sigmaringen. Chóry dominikanek są zbudowane jeden nad drugim: niżej przeszklony chór zimowy, wyżej chór letni w formie empory, a w tle organy. Remont w latach 2002–2003 naprawił sklepienia i dach po powstaniu pęknięć.

Kościół zachowuje zespół wyposażenia z lat 1762-1763 w stylu późnego rokoka: ambonę, dwa ołtarze boczne i ołtarz główny, których rzeźbiarze są nieznani. W latach 1878-1883 usunięto pozostałe elementy rokokowe; wikariusz diecezjalny Georg Dengler z Ratyzbony określił je w raporcie jako utrzymane w najbardziej bezguściowym i przesadnym stylu rokoka.