Funkhaus Wallrafplatz, Dom radiowy w Altstadt-Nord, Kolonia, Niemcy.

Funkhaus Wallrafplatz przy Wallrafplatz 5 to najstarszy budynek WDR: pięciokondygnacyjny blok z trawertynową elewacją i przeszklonymi arkadami na parterze. Zakrzywione wnętrze było świadomym odejściem od architektury nazistowskiej. Osiem sal emisyjnych ma 50-centymetrowe dźwiękoszczelne ściany, a okładzina z szwajcarskiej gruszy miała nie przepuszczać dźwięku dzwonu sąsiedniej katedry.

Budynek został wybudowany w latach 1948-1952, na terenie byłego hotelu Monopol, jako przełomowe centrum radiowe dla Europy. Ten okres powstania uczynił go modelowym przykładem powojennej nowoczesnej architektury radiowej.

Budynek nosi nazwę placu Wallrafplatz, przy którym stoi. Jego osiem sal emisyjnych i liczne studia radiowe mają ściany grubości 50 centymetrów, aby podczas nagrań nie było słychać dzwonów sąsiedniej katedry kolońskiej. Wielka Sala Emisyjna, mieszcząca 650 słuchaczy i 150 muzyków, gości ponad 200 koncertów i wydarzeń rocznie.

Główne wejście znajduje się przy Wallrafplatz 5 i prowadzi przez westybul do głównej klatki schodowej oraz Małej Sali Emisyjnej na 160 miejsc. Osiem sal emisyjnych i studia radiowe mają ściany grubości 50 centymetrów, aby nie było słychać dzwonów pobliskiej katedry. Duża Sala na 650 miejsc służy też jako sala koncertowa.

Osiem sal emisyjnych i liczne studia radiowe mają ściany grubości 50 centymetrów, aby podczas nagrań nie było słychać bicia dzwonu Petersglocke z katedry. Dźwiękorozpraszająca okładzina ścienna wykonana jest ze szwajcarskiej gruszy.