Kapuzinerkloster Waldshut, klasztor w Niemczech
Kapuzinerkloster Waldshut to klasztor z XVII wieku położony w Waldshut-Tiengen nad Renem. Kompleks posiada prosty kościół, mieszkania dla mnichów i różne budynki gospodarcze ułożone wokół wewnętrznego dziedzińca z ogrodami, zaprojektowane według zasad prostoty zakonu kapucynów.
Fundacje kapucynów w Przedniej Austrii służyły kontrreformacji; plan dla Waldshut sięga 1650 r., teren przekazano zakonowi w 1652 r., a Franz I. Chullot z Sankt Blasien położył kamień węgielny 14 czerwca 1654 r. Kościół klasztorny poświęcił 7 września 1659 r. biskup Konstancji Franz Johann Vogt von Altensumerau. Klasztor skasowano w 1821 r.; od 1859 r. Spitalfond Waldshut użytkował wielokrotnie przebudowany zespół, późniejszy szpital, a dziś Klinikum Hochrhein.
Kościół klasztorny został poświęcony 7 września 1659 roku przez biskupa Konstancji Franza Johanna Vogta von Altensumerau und Prasberg; prezbiterium oddano pod patronat św. Antoniego z Padwy, a kościół świeckich pod Niepokalaną Maryję Pannę. W 1681 roku zaproszony przez radę i mieszczan kapucyn Marco d'Aviano udzielił tu błogosławieństwa. W 1758 roku doszło do sporu z miastem o urządzenie stacji drogi krzyżowej w kościele świeckich.
Miejsce znajduje się w centrum Waldshut-Tiengen i jest łatwo dostępne ze środka miasta. Kaplica ze starego klasztoru jest obecnie zintegrowana z placówką medyczną, podczas gdy inne części są w rękach prywatnych lub otrzymały nowe przeznaczenie.
Kościół klasztorny poświęcono w 1659 r., prezbiterium pod patronatem św. Antoniego z Padwy, a kościół dla świeckich pod patronatem Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej. W prezbiterium zamurowano dwa książęce pochówki serc: biskupa księcia Johanna Franza von Schönaua, zmarłego w 1656 r., oraz landgrafa Johanna Ludwiga II von Sulza, który swój zarządził w 1687 r.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 319 współtwórców z całego świata.