Garchinger Heide, Obszar chroniony w Eching, Niemcy

Garchinger Heide to rezerwat przyrody o powierzchni 27 hektarów na południowy wschód od Eching, w powiecie Freising w Bawarii, na żwirach monachijskiej równiny żwirowej. Niską murawę kserotermiczną na wapieniu przerywają tylko nieliczne żywopłoty i zarośla. Na północnym wschodzie i południowym wschodzie leżą dwie grupy kurhanów z epoki brązu, a na wschodzie zachowały się wczesnośredniowieczne pola zagonowe.

Bawarski Towarzystwo Botaniczne zaczęło pozyskiwać i chronić ten teren od 1908 roku, aby zachować jego rzadką florę. W 1942 roku obszar uzyskał oficjalny status rezerwatu przyrody i od tamtej pory pozostaje pod ochroną.

Garchinger Heide to jedno z nielicznych miejsc w Bawarii, gdzie można zobaczyć kwitnącą sasankę palczastą, małą roślinę o fioletowych płatkach. Ptaki i owady, które gdzie indziej stały się rzadkie, można tu obserwować wzdłuż ścieżek.

Rezerwat leży na żwirowej równinie na południowy wschód od Eching w powiecie Freising; jego 27,13 ha, z czego 26,89 ha jest chronione, osiąga się pieszo od okolicznych pól. Na północnym wschodzie i południowym wschodzie znajdują się dwie grupy kurhanów z epoki brązu, a na wschodzie widać ślady wczesnośredniowiecznych pól wyniesionych (Hochäcker). W 1945 roku robotnicy przymusowi z obozu w Dachau zaczęli ręcznie zdejmować wierzchnią warstwę żwiru pod pas startowy o szerokości 40 m i długości 300–400 m dla lotniska wojskowego Schleißheim; wykopane obok stanowiska strzeleckie o powierzchni około 1 m² mają dziś jeszcze pół metra głębokości.

Rezerwat chroni jedyne w Niemczech stanowisko sasanki palczastej (Pulsatilla patens), wymienionej w załączniku II dyrektywy siedliskowej. Na północnym wschodzie i południowym wschodzie leżą dwie grupy kurhanów z epoki brązu, a na wschodzie zachowały się ślady wczesnośredniowiecznych pól wyżynnych.