Herkulessäulen, Formacje skalne w Sächsische Schweiz-Osterzgebirge, Niemcy.
Herkulessäulen to dwie szczupłe wieże piaskowcowe wynoszące się ze wspólnej bazy skalnej i wyróżniające się różnymi wysokościami. Tworzą one atrakcyjne miejsce do wspinaczki z licznymi trasami o różnym stopniu trudności i należą do godnych uwagi formacji skalnych w dolinie Bielatal.
Carl Merkel, prywatny uczony, nadał nazwy obu wieżom w swoim dziele z 1826 roku o zachodniej Saksońsko-Czeskiej Szwajcarii, nawiązując do antycznych Słupów Heraklesa. Większość z jego licznych nazw skał w Bielatal nie przetrwała, ale ta jedna tak. Wielki Słup został po raz pierwszy zdobyty w 1904 roku przez Rudolfa Nake, F. Goldbergera i A. Klichego; Mały rok później przez Hannsa Schuellera i Olivera Perry-Smitha.
Carl Merkel nadał wieżom nazwy w 1826 roku, nawiązując do słupów Heraklesa, gór po obu stronach Cieśniny Gibraltarskiej w micie klasycznym. Większość jego pomysłowych nazw skał Bielatal nie przetrwała, ale ta się przyjęła. Sąsiednie szczyty wspinaczkowe otrzymały później nazwy pochodne: Herkuleskopf, Herkulessohn i Herkuleswand.
Te wieże skalne oferują trasy wspinaczkowe dla różnych poziomów umiejętności i wymagają odpowiedniego sprzętu i doświadczenia. Najlepszy dostęp prowadzi przez dolinę Bielatal, a turyści powinni sprawdzić warunki na miejscu, gdyż pogoda może wpłynąć na dostępność.
Obie kolumny mają około 20 metrów wysokości, ale Mała Kolumna Herkulesa stoi na skalnym cokole, którego ściana od strony doliny ma około 35 metrów. Przewieszone szczyty powstają dzięki szczególnie odpornej na erozję warstwie w piaskowcu labiatowym formacji Schmilka, najstarszym kredowym piaskowcu Gór Połabskich. Na obu szczytach obowiązuje zakaz wytyczania nowych dróg.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 860 współtwórców z całego świata.