Herrenhaus Lehsen, Dwór w Wittenburgu, Niemcy

Herrenhaus Lehsen to biały, dwukondygnacyjny budynek otynkowany o dziewięciu osiach, z piwnicą z ciosanych bloków granitowych i mocnymi narożnikami. Trzy środkowe osie tworzą portyk z czterema kolosalnymi kolumnami toskańskimi i płaskim trójkątnym frontonem; tarcza zegara została dodana po 1880 roku, podobnie jak dwie boczne skrzydła pawilonowe. Główne wejście, cofnięte za kolumnami, ma czterostopniowe schody, a całość wieńczy płaski dach czterospadowy.

Joseph Christian Lillie, architekt miejski Lubeki urodzony w Kopenhadze, zaprojektował dwór dla szambelana Ernsta Augusta von Lafferta; zbudowano go w 1822 roku. Nad drzwiami wejściowymi widnieją rok MDCCCXXII i dewiza Musis et Amicis. W 1899 roku rodzina von Laffert sprzedała majątek za 735 000 marek kupcowi Wilhelmowi Jägerowi z Düsseldorfu; po 1945 roku służył jako schronienie dla uchodźców, a później jako powiatowy dom dziecka.

Budynek nosi dewizę 'Musis et Amicis' nad wejściem, odzwierciedlającą zaangażowanie Ernsta Augusta von Lafferta w sztukę i gościnność. Inskrypcja ujawnia, jak właściciel cenił życie kulturalne i przyjmowanie gości w swoim domu.

Dwór leży na końcu rozległego podwórza gospodarczego, 4 km na południowy zachód od Wittenburga, w dzielnicy Lehsen; od strony wsi dawniej oddzielał go płot. Czterohektarowy park ze stawem przylega bezpośrednio od południa. Neogotycka kaplica stoi na wczesnośredniowiecznym kopcu otoczonym fosą. Zamieszkany prywatnie od 2004 r. i wystawiony na sprzedaż w 2024 r., dwór można oglądać tylko z zewnątrz.

Neogotycka kaplica grobowa rodziny von Laffert, wzniesiona w 1868 roku, stoi na wczesnośredniowiecznym grodzisku stożkowym otoczonym fosą. Ośmioboczną budowlę centralną wybrano jako symbol wieczności czasu, a jej formy nawiązują do neogotyckiego prezbiterium kościoła zamkowego w Schwerinie, zbudowanego w latach 1851–1855 według projektu budowniczego katedry kolońskiej Ernsta Friedricha Zwirnera.