Kühlungsborn Windmill, Wiatrak holenderski typu Erdholländer w Kühlungsborn, Niemcy

Wiatrak w Kühlungsborn to młyn holenderski typu Erdholländer: stożkowy drewniany korpus na ceglanym podmurowaniu, z pomostem na poziomie gruntu. Jego cztery skrzydła otrzymały w 1936 roku Ventikante i obracany tylny mechanizm (Drehheck) sterowany łańcuchem. Około 1900 roku róża wiatrów zastąpiła dyszel.

Młyn w Brunshaupten po raz pierwszy odnotowano w kalendarzu państwowym Meklemburgii w 1791 r., a w 1841 r. nazwano go Erbwindmühle. Około 1900 r. otrzymał różę wiatrów i stracił dyszel; w 1910 r. młynarz Haacker kupił go za 40 000 marek. Remonty w 1913 i 1936 r. zastąpiły skrzydła i dodały obrotowy dach obsługiwany łańcuchem.

Nazwa młyna określa jego typ: Erdholländer, młyn holenderski wzniesiony na poziomie gruntu, a nie na wzniesieniu. Rodzina młynarzy Haacker prowadziła go do 1961 r., gdy uciekła do Hamburga; potem budynek stał pusty aż do renowacji w latach 1987–1991. Po przebudowie w latach 2010–2011 pomieszczenia służą jako mieszkanie wakacyjne.

Młyn stoi w dzielnicy Brunshaupten w Kühlungsborn, gdzie wzmiankowano go już w 1791 r. Po przebudowie w latach 2010–2011 służy jako mieszkanie wakacyjne, więc wnętrze nie jest udostępniane jak muzeum i budowlę ogląda się z zewnątrz. Jako zabytek zachowuje skrzydła żaluzjowe z 1936 r. z krawędzią wentylacyjną i obracany mechanizm uruchamiany łańcuchem.

W 1936 roku młyn otrzymał Drehheck, obrotową klapę otwieraną i zamykaną za pomocą odważników odśrodkowych na prętach, obsługiwaną z zewnątrz łańcuchem. W 1953 roku podwójny walcowy mlewnik i odsiewacz odśrodkowy podniosły wydajność do tony mąki na dobę, a obieraczka pozwoliła wyrabiać płatki, kaszę i grysik jęczmienny.