Burg Natternberg, Średniowieczne ruiny zamku w Deggendorf, Niemcy

Burg Natternberg to ruiny zamku na 375-metrowym wzgórzu na północ od Deggendorfu. Prostokątny założenie ma 230 metrów długości i 40 szerokości i jest przedzielone murem; w południowo-wschodnim narożniku stoi kwadratowa wieża główna (bergfried) o bokach dziewięciu metrów i murach grubych na trzy metry, nakryta piramidalnym dachem około 1900 roku. Zachowały się resztki murów, sklepienia piwnic i tzw. Schlösschen z XVIII wieku, a wykopaliska w latach 1997/98 odsłoniły fundamenty romańskiego kościoła z półkolistą apsydą przylegającego do południowego muru.

Zamek po raz pierwszy wymieniono w 1145 roku w dokumencie klasztoru Windberg jako siedzibę Hartwiga von Natternberg, ministeriała hrabiów Bogen. Po wygaśnięciu rodu Bogen w 1242 roku posiadłość przeszła na Wittelsbachów, którzy uczynili z niej siedzibę pflegera. W 1357 roku Peter von Egg, dowódca cesarza Ludwika Bawarskiego, musiał zwrócić Natternberg księciu po rocznym oblężeniu.

Nazwa odnosi się do żmij, wężów, które niegdyś zamieszkiwały ten obszar i wpłynęły na postrzeganie miejsca przez ludzi. Odwiedzający mogą dzisiaj zobaczyć, jak położenie zamku na wzgórzu łączyło się z tą naturalną cechą krajobrazu.

Ruina jest swobodnie dostępna o każdej porze. Założenie rozciąga się na 230 metrów wzdłuż grzbietu i jest podzielone murem; główna wieża stoi w południowo-wschodnim narożniku, a resztki drugiej wieży w północno-wschodnim. Teren jest nierówny, z sklepieniami piwnic i resztkami murów.

Nazwa zamku pochodzi z legendy: diabeł upuścił ogromny głaz, który niósł, by przegrodzić Dunaj i zalać Metten; głaz stał się wzgórzem, wkrótce opanowanym przez węże (Nattern), stąd nazwa Natternberg. Miejscowi mówią, że na skale wciąż widać uchwyty diabelskiej taczki.