Alt-Linzenshäuschen, Leśniczówka i wieża w Aachen, Niemcy.

Alt-Linzenshäuschen to domek leśnika z wieżą w Aachen, łączący funkcje mieszkalne i obserwacyjne. Budynek wykazuje regionalne cechy architektoniczne pod wpływem stylu barokowego Liège-Aachen.

Wieża strażnicza Brandenberg została zbudowana około 1410 roku przez Wolne Miasto Cesarskie Akwizgran za zgodą księcia Jülich, jako część zewnętrznych fortyfikacji i Landgraben Akwizgranu. Już w XV wieku służyła także jako leśniczówka; pierwszy znany leśniczy, Peter Mölner, jest poświadczony w 1458 roku. Na początku XVIII wieku dodano gospodę i stodołę, a od 1828 roku miejsce to pełniło funkcję posterunku celnego. Budynki zostały gruntownie odnowione około 1850 roku, a w latach 1893/94 od strony drogi zbudowano przybudówkę ze sklepieniem kamiennym.

Nazwa Linzenshäuschen pochodzi od Lenza Bestyna, strażnika wieży i urzędnika leśnego wyśmianego jako złodziej drewna po skardze Andreasa von Merode z 1510 r.; nazywano go „Leensgyn up ghen huysgijn”. Urzędowe zapisy podążyły za tym, od „Laurentii häußlein” (1699) do dzisiejszej formy. Carl Borromäus Cünzer umieścił tu sceny swoich 12 nowel o lokalnym kolorycie.

Alt-Linzenshäuschen stoi przy Bundesstraße 57 w lesie na południe od Akwizgranu, przy dawnej drodze pielgrzymiej z Eupen. Widoczne od drogi poidło dla koni przy podjeździe zwieńczono w 1905 r. rzeźbą kruka, odnowioną w 1956 r. przez rzeźbiarza Matthiasa Corra. Cały zespół jest zabytkiem; dawny budynek gospody nie jest udostępniony jako muzeum.

Nazwa wieży pochodzi od Lenza Bestyna, strażnika i urzędnika leśnego wyśmiewanego jako „Leensgyn up ghen huysgijn” po skardze z 1510 r., że zamiast zapobiegać nielegalnemu wyrębowi, sam w nim uczestniczył. Przezwisko „mały Lenz” przetrwało i w 1699 r. stało się urzędowe jako „Laurentii häußlein”.