Schlachthof, Zabytek architektury w Bad Kissingen, Niemcy

Schlachthof to późnojugendstilowa rzeźnia zbudowana w latach 1923–1925 według planów stuttgarckiego architekta Josefa Henningsa, a kierownikiem budowy był Hans Husslein. Szary, otynkowany budynek główny ma wysoki środkowy szczyt i niższe skrzydła boczne z czerwonym dachem z dachówek; fasada wejściowa to otwarta hala kolumnowa z portalem w łuku pełnym, nad którym relief Heinricha Salomona przedstawia burmistrza Maxa Pollweina nad herbem miasta i czaszką barana. Cały kompleks wraz z dziedzińcem ma 87,50 m długości, 51 m szerokości i prawie 30 m wysokości.

Rzeźnia w Bad Kissingen powstała w latach 1923–1925 według planów stuttgarckiego architekta Josefa Henningsa, a budową kierował Hans Husslein. Zastąpiła starszą rzeźnię, która nie spełniała już wymagań; w 1927 rada miejska postanowiła rozebrać poprzedniczkę obok starej synagogi. Zakład działał od jesieni 1925 do grudnia 2002 roku, a budowa kosztowała prawie dwa miliony marek Rzeszy.

Miejscowi nazywają dawną rzeźnię „Ochsenkathedrale” (katedrą wołów), ponieważ jej centralna hala, długa na prawie 50 metrów i wysoka na 17 metrów, przypomina nawę kościoła. Kiedyś zwiedzający płacili 50 fenigów, aby z dwóch galerii, na które prowadziły szerokie schody żelbetowe i żelazne schody kręcone, obserwować ubój. Ściany hali do wysokości pięciu metrów wyłożone są turkusowymi płytkami ceramicznymi z Siegersdorfu, zdobionymi u góry motywami zwierzęcymi.

Kompleks znajduje się przy Würzburger Straße 4, symetrycznie ujęty przez budynki mieszkalne pod numerami 2 i 6. Elewacja wejściowa tworzy otwarty kolumnowy dziedziniec, więc fasadę i przejazd w łuku pełnym można oglądać z zewnątrz o każdej porze. Teren leży na północ od centrum i jest dostępny pieszo wzdłuż Würzburger Straße.

Ściany hali centralnej do wysokości pięciu metrów wyłożono turkusowymi płytkami ceramicznymi z Siegersdorfu, których górna krawędź zdobiona jest motywami zwierzęcymi. Wzdłuż nawy biegną dwie galerie, do których prowadzą szerokie schody żelbetowe i dwa schody kręcone; kuracjusze płacili niegdyś 50 fenigów, by z góry obserwować ubój.