Schloss Königswartha, zamek w Königswartha, Niemcy

Zamek Königswartha to dwukondygnacyjny budynek na prostokątnym planie, długi na 41 metrów i szeroki na dwanaście, z piętnastoma osiami okien i dachem czterospadowym. Jego późnobarokowe elewacje mają już formy klasycystyczne: proste lizeny i płyciny podokienne, białe filary i obramienia kontrastujące z żółtawymi wypełnieniami. Od strony ogrodu znajduje się zaokrąglony ryzalit środkowy z nadbudowaną półkondygnacją; wewnątrz sala ogrodowa i sala główna są zaokrąglone do wewnątrz i mają nisze.

W zachodniej części założenia już w XIII wieku stał zamek wodny strzegący starej drogi z Budziszyna do Hoyerswerdy; w 1238 był siedzibą Suidegerusa de Warta, od którego pochodzi nazwa miejscowości. W latach 1350–1550 należał do panów von Pannewitz. Johann Carl Friedrich von Dallwitz kazał rozebrać stary zamek i w latach 1780–1796 wznieść obecny; zmarł w roku ukończenia budowy i zapisał go bratu Johannowi Maximilianowi.

Nazwa wsi Königswartha wywodzi się od dawnego zamku wodnego, strażnicy króla czeskiego przy drodze z Budziszyna do Hoyerswerdy; „Warte” znaczy posterunek obserwacyjny. Zamek był potem siedzibą jednego z największych majątków Górnych Łużyc do 1661 roku. Dziś mieści się tu państwowa szkoła rybacka, jedna z zaledwie trzech w Niemczech kształcących rybaków stawowych.

Zamek jest zabytkiem i nie jest udostępniony turystom; nie można zwiedzać wnętrz ani szkoły rybackiej. Park zamkowy i oranżeria z 1870 r., zrekonstruowana w latach 1992-1993, są widoczne z zewnątrz. Remont zespołu wraz z oranżerią i parkiem planowano na około lata 2022-2024, więc niektóre części mogą być ogrodzone.

Zamek nie jest udostępniony turystom, ale zbudowana w 1870 roku oranżeria została w 1950 roku przekształcona w stację badawczą biologii, zrekonstruowana w latach 1992-1993 i od 2007 roku służy także do ślubów. Budynek na południe od niej, wzniesiony pod koniec lat 70. XX wieku, pełni funkcję internatu szkoły rybackiej.