Dreieinigkeitskirche, Nowoczesny kościół w Steglitz-Zehlendorf, Niemcy.

Dreieinigkeitskirche to otynkowany murowany kościół salowy wzniesiony w 1928 roku według planów Otto Rudolfa Salvisberga w stylu Nowej Rzeczowości. Prostokątna nawa ma 26 na 13 metrów i 350 miejsc; tylko parapety i gzyms dachowy wykonano z sztucznego kamienia z wapienia muszlowego. Wieżyczka dachowa wyrasta równo z fasadą zachodnią nad trójdzielnym portalem pod trzema wąskimi otworami okiennymi. Sala modlitw na piętrze ma jasno otynkowane ściany, sosnową podłogę i ciemny drewniany strop belkowy; na parterze mieszczą się sale parafialne.

Dreieinigkeitskirche została poświęcona 26 lutego 1928 roku; wzniesiono ją według planów Otto Rudolfa Salvisberga dla Dreieinigkeits-Gemeinde Berlin-Süd, jednej z trzech samodzielnych wspólnot utworzonych w 1924 roku z Kościoła ewangelicko-luterańskiego, który nabożeństwa odprawiał w kościele Paul-Gerhardt w Schönebergu. W czasie II wojny światowej bomby wywołały pożar kościoła; nabożeństwa przeniesiono do baraku, a potem do sali parafialnej, a odbudowany kościół poświęcono ponownie w 1953 roku. W 1947 roku przyłączyła się Immanuelgemeinde; w listopadzie 2005 roku wspólnota weszła w skład St. Mariengemeinde, a 10 maja 2015 roku znów stała się samodzielna.

Kościół służy lokalnej wspólnocie protestanckiej jako miejsce do modlitwy i regularnych spotkań religijnych. Przestrzeń pełni rolę w codziennym życiu duchowym wiernych.

Kościół jest łatwo dostępny komunikacją publiczną, z kilkoma liniami autobusów i pociągów obsługującymi okolicę. Odwiedzający powinni przyjść krótko przed nabożeństwami, aby znaleźć odpowiednie miejsce.

Od 2010 roku wspólnota rozwija się dzięki pracy z migrantami, a jeden z jej dwóch pastorów zajmuje się nią głównie w tym budynku. Dreieinigkeitskirche udzielił też azylu kościelnego irańskim i afgańskim azylantom zagrożonym wydaleniem.