Ernst-Neufert-Haus, Powojenny budynek mieszkalny w Darmstadt, Niemcy.

Dom Ernst-Neuerta to budynek mieszkalny w Darmstadt z okresu powojennego, złożony z przeplatających się segmentów sześciennych z brunatną fasadą z cegły klinkierskiej. Jego układ pokazuje racjonalne zasady projektowania modernizmu powojennego na wielu poziomach z mieszkaniami o różnych rozmiarach.

Budynek wzniesiono w latach 1952–1955 według projektu Ernsta Neuferta dla Bauverein für Arbeiterwohnungen, po pokazaniu jego koncepcji w 1951 roku na wystawie „Mensch und Raum”. Otwarto go jako dom dla samotnych (Ledigenheim) ze 156 małymi mieszkaniami, a także pralnią, sklepem i restauracją. Na początku XXI wieku remont połączył jednostki w większe mieszkania, w tym cztery mieszkania z atrium na poddaszu i maisonetty wzorowane na Unité d'habitation Le Corbusiera.

Budynek nosi imię Ernsta Neuferta, którego projekt z 1951 roku pokazano na wystawie „Mensch und Raum”, zanim zrealizowało go Bauverein für Arbeiterwohnungen. W kompleksie działały pierwotnie pralnia, sklep i restauracja; taras restauracji na cokole jest nadal dostępny przez szerokie zewnętrzne schody po stronie zachodniej.

Budynek jest widoczny z zewnątrz i może być badany przez odwiedzających, ponieważ jest to zabytek chroniony. Dostęp do obszarów mieszkalnych na ogół nie jest otwarty, ale architekturę i projekt można docenić z ulicy.

Budynek został zaprojektowany zgodnie z zasadami Ernsta Neuferta, który pracował pod kierownictwem Waltera Gropiusa i napisał wytyczne standaryzacji do budowy. Zasady te uczyniły budowę bardziej wydajną i racjonalną, co było kluczowe dla szybkiej odbudowy po wojnie.