Galluskirche, Kościół romański w Pappenheim, Niemcy

Galluskirche to trzynawowy kościół w Pappenheim, którego rdzeń pochodzi z IX wieku, z potężną wieżą nakrytą dachem dwuspadowym, wzniesioną w XI wieku. Na wschodnim szczycie znajduje się konstrukcja szachulcowa dodana około 1450 roku, a na ścianach umieszczono dwie kamienne tablice pamiątkowe.

Kościół wywodzi się z darowizny z 12 listopada 802 szlachetnej Reginsind dla klasztoru Sankt Gallen, którego patron Gallus dał mu niezwykłe wezwanie. Klasztor zbudował w IX wieku jednonawową świątynię jako kościół parafialny Pappenheim; ponowna konsekracja w 1060 roku poświadcza przebudowę w XI wieku. Między XIII a XV wiekiem dodano gotyckie nawy boczne, chór, kaplicę boczną i zakrystię. Po reformacji w latach 1539/1540 służył już tylko jako kościół cmentarny.

Nazwa pochodzi z darowizny z 12 listopada 802 roku szlachetnej pani Reginsind dla klasztoru St. Gallen, którego patronem jest św. Gall. Od reformacji w latach 1539/1540 kościół służy wyłącznie jako cmentarny. Na zewnętrznej ścianie dwie kamienne tablice upamiętniają poległych w latach 1914–1918 oraz wypędzenie Niemców z Sudetów w latach 1945–1946.

Kościół stoi przy Dechantshof 8, na północ od Altmühl i poza historycznym centrum, więc dociera się do niego pieszo ze starego miasta przez rzekę. Otaczający go mur cmentarny z bramą z 1692 r. otwiera się właśnie tą bramą; na terenie znajdują się groby Sophie Hoechstetter (1943) i burmistrza Becka (1878). Jako czynny kościół cmentarny najlepiej odwiedzać go poza pogrzebami.

Kościół jest dziś trzynawowy, ale nawy boczne przebito w okresie gotyku wielkimi ostrołukowymi arkadami, więc pierwotną salę powiększono, a nie zachowano. We wschodnim szczycie znajduje się konstrukcja szkieletowa dodana około 1450 roku, a potężna wieża z dachem dwuspadowym pochodzi z XI wieku.