Großer Wannsee, Zatoka Haweli w Steglitz-Zehlendorf, Berlin, Niemcy

Großer Wannsee to zatoka Haweli w berlińskiej dzielnicy Steglitz-Zehlendorf, długa na 2,53 km i będąca częścią dwunastokilometrowego odcinka Kladower Seestrecke. Jest federalną drogą wodną klasy IV, ograniczoną umowną linią od mostu Schwanenwerderbrücke do Große Tiefehorn. Na północy leży wyspa Schwanenwerder, około kilometra na zachód Pfaueninsel, a przy północnym odcinku wschodniego brzegu Strandbad Wannsee.

Jezioro po raz pierwszy wymieniono jako Wansa w 1382 r. i jako Wanse w 1591 r.; nazwa ma pochodzenie słowiańskie i oznacza „jezioro węży”. Około 1900 r. stało się celem wycieczek i modnym adresem, a powstały kolonie willowe Alsen i Wannsee. Kolej Wannseebahn z 1874 r., dziś linia S1, przywoziła kąpiących się; w 1907 r. otwarto Strandbad Wannsee. Od 1920 r. jezioro leży w granicach Wielkiego Berlina.

Nazwa Wannsee pochodzi ze słowiańskiego i oznacza „jezioro węży”; w 1382 r. zapisano ją jako Wansa, a w 1591 r. jako Wanse. Jezioro dało nazwę koloniom willowym Wannsee i Alsen, rozplanowanym około 1900 r., oraz ulicy Am Großen Wannsee. W 1951 r. Cornelia Froboess śpiewała o tym jeziorze.

Publiczne plaże i wyznaczone obszary kąpielowe witają odwiedzających, podczas gdy kluby żeglarskie i domy łodzi wspierają sporty wodne przez cały rok. Pobliskie stacje S-Bahn oferują bezpośrednie połączenia z centrum Berlina.

Nazwa Wannsee pochodzi ze słowiańskiego i oznacza „jezioro węży”; źródła podają ją jako Wansa w 1382 i Wanse w 1591 roku. Na zachodnim brzegu w willi Marlier odbyła się 20 stycznia 1942 roku konferencja w Wannsee; dziś willa jest miejscem pamięci i wystaw.