Stellerburg, Wczesnośredniowieczny gród pierścieniowy w Weddingstedt, Niemcy

Stellerburg to wczesnośredniowieczna fortyfikacja z pierścieniowym wałem w Weddingstedt, zbudowana ze stosów ziemnych i materiałów darni w owalnym kształcie. Struktura obejmuje znaczące bramy po stronie północnej i wschodniej, które kontrolowały dostęp do zamkniętego obszaru.

Stellerburg to saksoński wał pierścieniowy sprzed podboju Saksonii przez Karola Wielkiego, najdalej na północ wysunięta saksońska budowla obronna. Leżał na wyspowatym wzniesieniu między Geest a Lundener Nehrung przy ówczesnym szlaku handlowym, którym musieli przechodzić wikingowie, z torfowiskami na wschodzie i nieobwałowanymi, często zalewanymi marszami na zachodzie. Wykopaliska muzeum w Kilonii w latach 1932/1933 odsłoniły drogę z desek i plany 20 drewnianych domów; nieliczne drobne znaleziska wskazują na użytkowanie tylko czasowe.

Legenda zapisana przez Karla Müllenhoffa, znana już Neocorusowi, opowiada, jak Ditmarszczanie odzyskali zamek: w Zielone Świątki, gdy załoga bawiła się we wsi, ruszyli z zielonymi gałązkami, a odźwierny zawołał „De Woold de kummt!”, nie wszczynając alarmu. Hrabiego znaleziono w piwnicy, a jego żonę Dortchen utopiono w studni zwanej do dziś Doortjensood.

Miejsce jest dostępne poprzez szlaki piesze i trasy rowerowe, z tablicami informacyjnymi na terenie zawierającymi tło historyczne. Odwiedzający powinni być przygotowani na mokry grunt i warunki bagienne, zwłaszcza podczas bardziej wilgotnych pór roku.

Jest to najdalej na północy położona fortyfikacja z pierścieniowym wałem projektu saskiego w Niemczech, pokazując jak daleko sięgało północne osadnictwo we wczesnym średniowieczu. Owalny kształt i konstrukcja z ziemi odróżniają go od innych współczesnych fortyfikacji w regionie.