St. Florian, Kościół romański w Schortens, Niemcy

Kościół św. Floriana w Sillenstede to budowla z bloków granitowych, długa na 44 metry, szeroka na 13, z 11-metrowymi murami i okrągłą apsydą od wschodu. Konstrukcja dwuwarstwowa wykorzystuje rozłupane głazy, płaskimi powierzchniami na zewnątrz i zaokrąglonymi bokami do wewnątrz, tworząc mury grubości 1,40 metra; niektóre kamienie mają 1,70 metra długości. Zachodni szczyt odbudowano z cegły.

Zbudowana w 12. wieku na podwyższonym terenie, kościół ucierpał podczas konfliktu regionalnego i został później przywrócony. Jego ponowne poświęcenie w 1233 r. stanowi punkt zwrotny w jego historii.

Kościół jest poświęcony św. Florianowi, wzywanemu w czasie powodzi i pożarów. Na dachu zamiast koguta stoi łabędź, symbol spotykany w kościołach luterańskich w północno-zachodnich Niemczech. Wolnostojąca dzwonnica mieści trzy dzwony; najstarszy, odlany w 1440 r. przez Gherta Klinghe z Bremy, przedstawia z jednej strony Marię z Dzieciątkiem, a z drugiej św. Floriana.

Kościół stoi na wysokiej warfcie, a wolnostojąca dzwonnica znajduje się na południe od niego. Cykl koncertów organowych trwa od początku czerwca do połowy września, z koncertem w każdą sobotę. Dwanaście z 21 głosów organów pochodzi z instrumentu z 1757 roku.

Wolno stojąca wieża dzwonna na południe od kościoła zbudowana jest z granitu, cegły i tufu, pochodzących prawdopodobnie z wcześniejszego budynku. Spośród trzech dzwonów najstarszy odlał w 1440 roku Ghert Klinghe z Bremy; ma on z jednej strony Marię z Dzieciątkiem, z drugiej św. Floriana. Pozostałe dwa dzwony odlano w 1957 roku.