Schloss Blücherhof, Dwór w Klocksin, Niemcy.

Schloss Blücherhof to neobarokowy dwór zbudowany w latach 1902–1904 dla berlińskiego zoologa Alexandra Koeniga według planów architekta Gustava Hollanda. Tynkowany budynek ma od strony dziedzińca pięcioboczny ryzalit środkowy, dostępny przez podjazd i zewnętrzne schody, z bogato zdobionym daszkiem w formach Jugendstil zwieńczonym kopulastym hełmem. Bramę wejściową flankują parterowe neobarokowe budynki z kutymi żelaznymi drzwiami w stylu rokoko.

Majątek Blücherhof, długo zwany Lütgenhof, przeszedł około 1791 roku z rodziny von Blücher do von Arnimów przez małżeństwo Ölgrad von Blücher z kapitanem Hansem Heinrichem Ludwigiem von Arnim-Gerswalde. Po rodzinach von Hintzenstern i von Plessen kupił go około 1897/1898 berliński zoolog Alexander Koenig i do 1904 roku kazał wznieść obecny budynek według planów Gustava Hollanda. W latach 1951–1961 był obozem pracy dla młodzieży, a następnie do 2003 roku specjalnym domem dziecka.

Majątek nazywał się Lütgenhof co najmniej do 1803 roku, gdy przez małżeństwo przeszedł od von Blücherów do von Arnimów. Obecna nazwa nawiązuje do starszego określenia Blücher. Park założony w latach 1900–1906 skupia około 200 rzadkości dendrologicznych wśród około 120 gatunków drzew, w tym dęby liczące około 600 lat.

Ośmiohektarowy park jest otwarty dla zwiedzających i najlepiej zwiedzać go pieszo; rozciąga się między dworem a otaczającym lasem. Park objęty jest ochroną od 1967 roku, a inwentaryzacja z 1998 roku wykazała ponad 700 roślin drzewiastych. Sam dwór jest prywatny i służy wystawom oraz wydarzeniom kulturalnym, więc dostęp do wnętrza zależy od programu.

Park założono w latach 1900–1906 z inicjatywy Alexandra Koeniga, który sprowadzał drzewa z całego świata; zajmuje około ośmiu hektarów i liczy około 200 rzadkości dendrologicznych wśród mniej więcej 120 gatunków, w tym dęby liczące około 600 lat. W 1967 roku objęto go ochroną, a inwentaryzacja z 1998 roku wykazała ponad 700 roślin drzewiastych.