Welf family mausoleum, Mauzoleum królewskie w Berggarten, Niemcy

Mauzoleum Welfów to neoklasycystyczna kaplica grobowa w Berggarten w Herrenhausen. Jasna piaskowcowa fasada ma trójkątny przyczółek na czterech wysokich kanelowanych kolumnach, między nimi ciemnozielone podwójne drzwi, a po bokach dwie małe tablice. Dla oszczędności czasu Laves kazał wykonać sklepienie kolebkowe i kopułę z drewna, obłożone białym stiukiem marmurowym.

Królowa Fryderyka Hanowerska zmarła 29 czerwca 1841 roku, a dwa dni później król Ernest August zlecił nadwornemu architektowi Georgowi Ludwigowi Friedrichowi Lavesowi zaprojektowanie mauzoleum. Laves zaproponował najpierw świątynię w stylu egipskim; budowę trzeciego, doryckiego projektu rozpoczęto dopiero w maju 1842 roku i prowadzono do 1847 roku. Rzeźbiarz Christian Daniel Rauch wykonał sarkofag królowej w latach 1844–1847.

Nazwa odnosi się do rodu Welfów, którego kilku członków jest tu pochowanych. Miejsce otacza w kształcie litery U gaj 36 dębów szypułkowych, przesadzonych w latach 1844/45 z użyciem 16 koni; wiosną pod ponad 200-letnimi drzewami kwitną Chionodoxa luciliae i narcyzy drobne.

Mauzoleum stoi na końcu alei lipowej naprzeciw pałacu Herrenhausen, dostępne pieszo przez Berggarten; wejście znajduje się na szczycie krótkich szerokich kamiennych schodów, których podwyższony próg i stopnie są główną przeszkodą dla wózków inwalidzkich i dziecięcych. U-kształtny gaj 36 przesadzonych dębów szypułkowych ocienia dziedziniec, gdzie wiosną kwitną Chionodoxa luciliae i narcyzy drobne.

W latach 1844-45 przeniesiono tu 36 dębów szypułkowych liczących około 60 lat na specjalnie zbudowanych wozach ciągniętych przez 16 koni; po drodze przycinano drzewa i wzmacniano mosty. U-kształtny gaj nadal otacza mauzoleum, a wiosną pod koronami kwitną Chionodoxa luciliae i narcyzy drobne.