Weggental, Kościół barokowy w Rottenburg am Neckar, Niemcy

Weggental to barokowy kościół pielgrzymkowy zbudowany w latach 1682–1695 według schematu katedry vorarlberskiej, prawdopodobnie przez Michaela Thumba. Wnętrze ukończono w pierwszej tercji XVIII wieku, ze stiukami Johanna Georga Brixa w prezbiterium i apsydzie. Ołtarz główny, wykonany w Wiedniu w 1730 roku, był darem habsburskiego domu cesarskiego.

Od 1450 r. stała tu kapliczka z niewielką Pietą; w 1521 r. zbudowano pierwszy kościółek i powstało sanktuarium pielgrzymkowe, którym opiekowali się najpierw kanonicy St. Moriz, a od 1658 r. jezuici. Obecny kościół zaczęto wznosić w 1682 r. według schematu katedry vorarlberskiej, przypisywany Michaelowi Thumbowi, ukończono w 1695 r. i poświęcono 29 października. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 r. opiekę nad pielgrzymkami przejęła parafia St. Martin.

Nazwa Weggental odnosi się do położenia w dolinie przy drodze z Rottenburga do Remmingsheim. Co roku od 23 grudnia do Matki Boskiej Gromnicznej szopka Weggentaler Krippe, wykonana przez Leopolda Lazaro około 1835/1840 dla karczmarki Kreszentii Fischer, która ofiarowała ją klasztorowi w 1850 r., jest prezentowana w czterech odsłonach. Kościół nadal jest miejscem pielgrzymkowym; od 2021 r. opiekują się nim rektor pielgrzymkowy i pracownik duszpasterski, a miejsce ma stać się centrum duszpasterstwa rodzin.

Budynek jest łatwy do znalezienia w tej dzielnicy mieszkalnej i można go oglądać z zewnątrz. Odwiedzający powinni pamiętać, że nadal funkcjonuje jako aktywny kościół, więc ważne jest zaplanowanie wizyty w taki sposób, aby uniknąć nabożeństw.

Ołtarz główny wykonany w Wiedniu w 1730 roku był darem habsburskiego domu cesarskiego. Kościół przechowuje też szopkę Weggentaler Krippe, wykonaną około 1835/1840 przez Leopolda Lazaro dla karczmarki Kreszentii Fischer, która ofiarowała ją klasztorowi w 1850 roku; szopkę prezentuje się w czterech odsłonach od 23 grudnia do Matki Boskiej Gromnicznej.