Mülheim Castle, Średniowieczny zamek w Zülpich, Niemcy
Zamek Mülheim leży na północno-zachodnim skraju Mülheim, dzielnicy Zülpich, nad strumieniem Rotbach. Dawny zamek na wodzie jest dziś dużym czworobocznym gospodarstwem dziedzińcowym; jego budynki całkowicie odbudowano po pożarze w 1863 roku i później kilkakrotnie przebudowano. Kataster z 1829 roku wymienia już tylko otoczoną fosami warownię dziedzińcową, gdzie być może stał kiedyś dwór.
Mülheim było pierwotnie własnością Prüm, a później przeszło do Elektoratu Kolonii. Budowa zamku musiała mieć miejsce w XIII wieku. W XVI wieku jako właściciela wymienia się linię rodu Schall von Bell; w 1770 roku Otto Degenhard Schall von Bell i Philipp Wilhelm von Boulich figurowali jeszcze w kolonijskim rejestrze rycerskim. Pod koniec XVIII wieku posiadłość należała do hrabiów Rzeszy von der Leyen, dopóki nie zostali wywłaszczeni przez rząd francuski. W 1863 roku, po kilku prywatnych właścicielach, gospodarstwo nabył książę Arenberg.
Nazwa Mülheim pochodzi od pierwotnej przynależności majątku do opactwa w Prüm, zanim przeszedł on pod władzę elektoratu Kolonii. W XVI wieku dobra te posiadała linia rodu Schall von Bell; Otto Degenhard Schall von Bell i Philipp Wilhelm von Boulich figurują jeszcze w 1770 roku w kolonkiej liście rycerskiej. Dziś gospodarstwo prowadzi działalność rolniczą ze sklepem.
Gospodarstwo jest czynnym gospodarstwem rolnym z własnym sklepem; budynki dziedzińca stoją na północno-zachodnim skraju Mülheim nad potokiem Rotbach. To prywatna, działająca posiadłość rolna, więc zwiedzający powinni ograniczyć się do sklepu i uszanować obejście.
Kataster z 1829 r. wymienia jedynie otoczoną fosami warownię dziedzińcową, być może z dworem w tym miejscu; obecne budynki czworobocznego dziedzińca pochodzą z okresu po pożarze w 1863 r. Posiadłość przeszła od hrabiów von der Leyen, wywłaszczonych przez rząd francuski, do księcia Arenberg w 1863 r.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 783 współtwórców z całego świata.