Wasserturm Kiel-Wik

Wasserturm Kiel-Wik to dawna struktura magazynowa o kształcie cylindrycznym, zbudowana z czerwonej cegły na poziomie gruntu i mieszanką cegły i tynku w górnej części zbiornika. Budynek ma wysokość około 34 metrów i wykorzystuje murzywnię ceglaną połączoną z betonem zbrojonym i żelazem jako materiały główne.

Wybudowana w 1904 roku przez radcę do spraw budowy morskiej Adalbert Kelmą, ta wieża została zaprojektowana w celu dostarczania wody do Szkoły Morskiej, obiektów wojskowych i kompleksów mieszkaniowych morskich. Po zamknięciu w 1966 roku została przekształcona w mieszkania mieszkalne i chroniona jako zabytek w 1992 roku.

Wieża kształtuje charakter dzielnicy Kiel-Wik jako widoczne świadectwo wczesnej architektury przemysłowej i pokazuje, jak struktury funkcjonalne z tamtego okresu wpłynęły na rozwój miasta. Dziś służy jako mieszkanie i pozostaje przypomnieniem związku między aktywnością morską a wzrostem miasta.

Budynek jest teraz mieszkaniem i można go oglądać z zewnątrz jak inne zabytki w mieście. Ponieważ jest to dom prywatny, dostęp do wnętrza nie jest możliwy, ale charakterystyczny kształt cylindryczny i styl budowy są widoczne z ulicy.

W latach 1966-1981 wieża służyła jako zbiornik buforowy dla sieci ciepłowniczej, zanim stała się rezydencją. To pośrednie użycie pokazuje, jak budynki przemysłowe z tamtego okresu dostosowywały się do nowych celów i funkcji.