Welschnonnenkirche, Kościół barokowy w Trewirze, Niemcy

Welschnonnenkirche przy Flanderstraße w Trewirze to kościół barokowy zbudowany w latach 1714–1716 dla augustianek zwanych Welschnonnen. Jest to jednonawowa budowla o pięciu przęsłach, zamknięta prostą ścianą prezbiterium, przykryta sklepieniem krzyżowo-żebrowym na wąskich pilastrach i gurtach. Na stromym dachu stoi mała sygnaturka; wewnątrz nastawa ołtarza głównego z forniru przedstawia Wniebowzięcie Marii, a po bokach stoją figury Pierre'a Fouriera i Augustyna.

Welschnonnen, augustiańskie kanoniczki, przybyły do Trewiru w 1640 r. i w 1652 r. otworzyły szkołę dla dziewcząt. Kamień węgielny pod ich barokowy kościół położono 4 sierpnia 1714 r.; architekt jest nieznany, a kościół konsekrowano w 1716 r. Napoleon nie zniósł zgromadzenia z powodu jego pracy edukacyjnej, lecz w 1874 r. Prusacy wydalili siostry podczas Kulturkampfu i kościół przeszedł na Marianische Jünglingskongregation. Od 1969 r. należy do Marianische Bürgersodalität.

Kościół przez wieki służył jako miejsce spotkań dla społeczności Trewiru. Obecnie nadal gości zarówno služby religijne, jak i imprezy kulturalne, pokazując, jak przestrzeń dostosowuje się do różnych potrzeb ludzi.

Do kościoła wchodzi się od Flanderstraße, tuż na północ od Dombering. Dawną salę kapituły z własnymi stallami można osiągnąć po spiralnych schodach za ołtarzem głównym; zakrystia znajduje się na parterze. Msza w języku angielskim jest zwykle odprawiana w niedziele o 15.00, a po II wojnie światowej parafia Liebfrauen używała kościoła jako zastępczego.

Dwa brązowe dzwony wiszą w dolnej latarni małej sygnaturki na dachu. Większy, Petrus Fourier, odlano w 1860 r. w ludwisarni Mabilon w Saarburgu i waży około 120 kg; mniejszy z napisem „Namen Jesu” odlał w 1615 r. Heinrich Grongnart z Dinant, pochodzi on z seminarium dawnego kolegium jezuickiego, którego wieża stała się groźna w użyciu.