Wildenstein - Hexenturm, Średniowieczne ruiny zamku w Leibertingen, Niemcy

Hexenturm to ruina górnego zamku podwójnej warowni Wildenstein, skalnej twierdzy wolnej szlachty na północ od Leibertingen w Badenii-Wirtembergii. Na stromym skalnym zębie na wysokości około 770 m zachowały się resztki muru z ciosów o boniowanym licu; dolny zamek leży na około 730 m i ma od wschodu otwór do zamkowej jaskini, która była głównym punktem założenia.

Panowie von Wildenstein są po raz pierwszy poświadczeni w dokumentach opactwa Salem między 1168 a 1174 rokiem. Około 1200 roku powstał górny zamek, Hexenturm, który prawdopodobnie zastąpił wcześniejszą budowlę; wspólnego założenia obu zamków między 1100 a 1150 rokiem nie można wykluczyć. Nowy zamek Wildenstein powstał w XIII wieku, a stary zamek porzucono jako siedzibę dopiero około 1400 roku.

Nazwa Hexenturm, „wieża czarownic”, pochodzi z legendy: podczas polowań na czarownice zamek miał służyć jako więzienie dla oskarżonych o czary kobiet z okolicy. Legenda mówi, że przed egzekucją zawalił się zniszczony most, kobiety zmarły z głodu, a wkrótce potem piorun zniszczył zamek. W ruinie nie zachowały się malowidła ani wyposażenie.

Ruiny zajmują stromy skalny grzebień na wysokości około 770 m, na południowy zachód od zamku Wildenstein, i są niedostępne; można je oglądać tylko z zewnątrz. Z zamku górnego zachowały się fragmenty muru z ciosów o boniowanym licu, z dolnego odcinek muru na stromym północnym zboczu i duży szyb wykuty w skale.

Nazwa Hexenturm (wieża czarownic) pochodzi z legendy: podczas polowań na czarownice zamek miał służyć jako więzienie dla kobiet oskarżonych o czary z okolicy. Według opowieści zniszczony most zawalił się przed egzekucją, a kobiety zmarły z głodu; wkrótce potem zamek został trafiony piorunem.