Wandersmann, Zabytek dziedzictwa kulturowego w Wallau, Niemcy

Wandersmann to obelisk z czerwonego piaskowca o masie 20 ton i wysokości jedenastu metrów, stojący na trzystopniowym kwadratowym cokole w pobliżu węzła autostradowego Wiesbaden. Łacińska inskrypcja głosi, że książę Fryderyk August Nassau nakazał budowę drogi w 1813 roku. Kamienna misa u stóp służyła jako poidło dla koni.

Obelisk wzniesiono w latach 1816–1819 na południe od nowej szosy, na liczącym około 160 metrów wzniesieniu między Wickerbach a Weilbach, najwyższym punkcie trasy Wiesbaden–Frankfurt. Upamiętniał program budowy dróg rozpoczęty po utworzeniu księstwa Nassau w 1806 roku. W 1935 roku ustąpił miejsca węzłowi autostradowemu Wiesbaden, a w 1982 roku został przeniesiony ponownie, 60 metrów od północno-zachodniej części węzła, po sporze administracji drogowej z niższym urzędem ochrony zabytków.

Nazwa pochodzi od gospody Zum Wandersmann, urządzonej przed 1819 rokiem w budzie budowlanej koło Wallau i tak nazwanej w 1850 roku. Droga nosiła odtąd nazwę Wandersmannstraße, widoczną do dziś w nazwie ulicy w Erbenheim, a obelisk stał się Wandersmann-Denkmal. Gospodę rozebrano w 1958 roku przy rozbudowie Frankfurter Straße.

Obelisk stoi na końcu łącznicy autostrady A 3 z Kolonii do A 66 w kierunku Wiesbaden, 60 metrów od północno-zachodniego ramienia węzła Wiesbadener Kreuz. Nie ma tam dostępnego pieszo placu publicznego: widać go tylko z autostrady lub przyległych dróg, więc trzeba zaplanować postój samochodem.

Nazwa obelisku nie pochodzi od pomnika, lecz od gospody: karczma urządzona w dawnej budzie budowlanej koło Wallau otrzymała w 1850 roku nazwę Zum Wandersmann, a potem tak nazwano drogę i obelisk. Gospodę rozebrano w 1958 roku przy rozbudowie Frankfurter Straße.