Wallfahrtskirche Maria Thalheim, Kościół pielgrzymkowy we Fraunbergu, Niemcy

Wallfahrtskirche Maria Thalheim to pięcioprzęsłowy kościół halowy z przyporami ściennymi, z dwuprzęsłowym prezbiterium zamkniętym trójbocznie; nawa i prezbiterium nakryte są sklepieniami kolebkowymi z lunetami. Południowa wieża przy prezbiterium ma zegar i arkadowe otwory dzwonowe pod kopułą cebulastą z latarnią, odbudowaną po pożarze w 1726 roku. Elewacje są niemal gładkie, z wyjątkiem okien półkolistych.

Kościół jest po raz pierwszy udokumentowany w 1413 roku, a jego obecna struktura pochodzi z końca XV wieku. Przeszedł ważne transformacje wnętrza podczas okresu baroku i rokoka, które przeobraziły jego wygląd i dekorację.

Według legendy pielgrzymka zaczęła się od wizerunku Maryi pod bzem w centrum wsi; przeniesiony na wzgórze, wracał tam każdej nocy, dlatego kościół zbudowano w tym miejscu. Bez rośnie do dziś, to rzadka odmiana bez widocznych kwiatów i z zielonymi owocami; od 1884 stoi przy nim figura Niepokalanej.

Kościół jest zwrócony na wschód, a wejście znajduje się na zachodnim końcu nawy. Kuta krata między trzecią a czwartą przęsłą oddziela tylną część z podwójną emporą od sześciu kaplic bocznych i ołtarza głównego. Południowa wieża ma kopułę cebulastą z latarnią.

Czczony wizerunek przeniesiono na ołtarz główny w święto Wniebowzięcia w 1753 roku, a w uroczystościach miało wziąć udział około 40 000 wiernych. Bez przy kościele to osobliwość botaniczna: odmiana o ukrytym kwitnieniu, bez widocznych kwiatów i z samymi zielonymi owocami. Od 1884 roku stoi tam figura Niepokalanej.