Wallfahrtskirche Maria-Hilf, Katolicki kościół pielgrzymkowy w Vilsbiburg, Niemcy

Wallfahrtskirche Maria-Hilf to neoromański kościół filarowy z absydą, zbudowany w latach 1832–1836 według planów Josepha Schlotthauera, profesora Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, i poświęcony 14 sierpnia 1836 roku. W latach 1877–1885 pod kierunkiem dyrektora pielgrzymek Ignaza Bergera dodano dwie szerokie nawy boczne, przedsionek i dwie wieże. Kościół stoi na wzgórzu na południowym skraju Vilsbiburg i nazywany jest też Bergkirche.

Kominiarza o imieniu Donatus Barnabas Orelli wybudował pierwszą małą kaplicę w tym miejscu w 1687 roku jako wyraz swojej osobistej pobożności. Prawie 150 lat później została ona zastąpiona przez dużo większy kościół neoromański, który powstał w latach 1832-1836.

Nazwa Maria-Hilf odnosi się do obrazu Marii, do której wierni modlą się od pokoleń o opiekę. Kościół przyciąga pielgrzymów, którzy przychodzą modlić się i zapalić świece, wyrażając swoje osobiste intencje.

Kościół znajduje się na wzgórzu na południe od centrum miasta i jest widoczny z różnych kierunków, co ułatwia orientację. Jest generalnie dostępny w ciągu dnia, ale warto sprawdzić aktualne godziny otwarcia przed wizytą, ponieważ mogą się zmieniać w zależności od wydarzeń.

Kościół zachowuje związek z Rzymem: w 1872 roku brat redemptorysta Max Schmalzl namalował ikonę w sklepieniu kaplicy dawnego klasztoru, kopię czternastowiecznej ikony, którą papież Pius IX powierzył w 1867 roku kościołowi redemptorystów Sant'Alfonso przy Via Merulana. Ten wizerunek stał się znany i lubiany w okolicach Vilsbiburg.