Villa Reitzenstein, Oficjalna rezydencja Premiera w Stuttgarcie, Niemcy.

Villa Reitzenstein to reprezentacyjna rezydencja na wschodzie Stuttgartu zbudowana w stylu francuskiego baroku z trzema skrzydłami z piaskowca Maulbronn. Kompleks zajmuje położenie na zboczu i jest otoczony parkiem o powierzchni około 2,5 hektara, który uzupełnia formalne projektowanie budynku.

Willa została zbudowana w latach 1910–1913 dla Helene von Reitzenstein, wdowy po szambelanie wirtemberskim i córki wydawcy Eduarda von Hallbergera; architekci Hugo Schlösser i Johann Weirether odbyli wcześniej podróż studyjną do Francji i Włoch. W 1922 roku państwo Wirtemberskie kupiło ją za 5,5 miliona marek papierowych, by ulokować w niej cesarski sąd administracyjny, do czego nie doszło; od 1925 roku była siedzibą prezydenta państwa, a Wilhelm Bazille jako pierwszy tam oficjalnie urzędował i mieszkał.

Ogród o powierzchni 2,5 hektara założono w 1912 roku według projektów architekta ogrodów Carla Eitela, częściowo w regularnym stylu francuskim, częściowo w angielskim, a pielęgnował go ogrodnik Georg Stirnweis. Rosły w nim pojedyncze drzewa, różarium, kilka stawów i mały tempietto poświęcony Amorowi. Po 1945 roku amerykańskie budynki wojskowe i gmach administracyjny zmniejszyły park do niespełna hektara; poniżej Lindenplatz rosną jeszcze trzy sekwoje olbrzymie z tak zwanego siewu Wilhelmy.

Willa jest czynną siedzibą rządu, a nie muzeum, więc sam budynek nie jest udostępniony do zwiedzania. Zespół leży w połowie wysokości zbocza Bopser w dzielnicy Stuttgart-Ost, na południowy wschód nad kotliną miejską; park skurczył się do niespełna hektara po powojennych budynkach. Trzy mamutowce olbrzymie z tak zwanego Wilhelma-Saat rosną poniżej Lindenplatz, po stronie zwróconej ku miastu.

Podczas Pierwszej Wojny Światowej budynek pełnił tymczasową rolę szpitala wojskowego dla oficerów, zanim stał się ośrodkiem politycznym. Ta czasowa zmiana pokazuje, jak takie majątki mogły być szybko dostosowywane do różnych celów w czasach wielkich zmian.