Talsperre Klingenberg, Zapora wodna i zabytek kultury w Klingenbergu, Niemcy

Zapora Klingenberg to zakrzywiona zapora grawitacyjna z muru kamiennego, wzniesiona od 1908 roku według projektu architekta Hansa Poelziga, piętrząca rzekę Wilde Weißeritz. Na koronie znajduje się charakterystyczna środkowa nadbudowa, a przez zaporę prowadzi publiczna ścieżka. Zbiornik zaopatruje Drezno i dawny powiat Weißeritz w wodę pitną, służy ochronie przeciwpowodziowej i w niewielkim stopniu wytwarza energię.

Budowa rozpoczęła się w 1908 po poważnych powodzach w 1897, napędzana potrzebą ochrony przed powodzią, a tama rozpoczęła działalność w 1914. Projekt zastosował najpóźniejsze techniki inżynierskie swojej epoki i wpłynął na rozwój hydroenergetyki w regionie Saksonii.

Po uruchomieniu w 1914 r. zapora otrzymała nazwę Friedrich-August-Talsperre na cześć ostatniego króla Saksonii Fryderyka Augusta III; dziś nosi nazwę pobliskiej miejscowości Klingenberg. Projekt wykonał Hans Poelzig, później znany z Großes Schauspielhaus w Berlinie. Po koronie zapory prowadzi publiczna ścieżka, a przy obu końcach działają restauracje.

Zbiornik jest najbardziej dostępny z punktów widokowych na samej tamie lub wzdłuż ścieżek brzegowych, które oferują wyraźne widoki na strukturę. Nosić solidne buty, ponieważ warunki gruntu w okolicy różnią się w zależności od pory roku.

Powódź w 2002 roku przyniosła przepływy szczytowe 160 metrów sześciennych na sekundę na przelew obliczony tylko na 86, rozmywając 150-metrową kaskadę o siedmiu stopniach. Prace w latach 2005–2013 około dwukrotnie zwiększyły przepustowość zapory. Wtedy to wysadzono w murze wzdłużny chodnik kontrolny i zbudowano nowy tunel spustowy denny.