Stephanuskirche, Neogotycki kościół w Gesundbrunnen, Niemcy

Stephanuskirche to neogotycki kościół z czerwonej cegły, którego niemal 80-metrowa, asymetrycznie ustawiona na narożniku ulicy wieża otoczona jest potężnymi przyporami. Trójkątne szczyty prowadzą do ośmiobocznej kondygnacji zwieńczonej stromym, miedzianym hełmem i pozłacanym krzyżem. Obok wieży wznosi się niższy szczyt z wysokimi ostrołukowymi oknami.

Parafia św. Pawła kupiła działkę przy Prinzenallee 19 lipca 1899 roku ze składek, a kamień węgielny według projektu Adolfa Bürcknera położono 31 października 1902 roku. Kościół poświęcono 4 grudnia 1904 roku w obecności cesarza Wilhelma II, a parafia usamodzielniła się 1 października 1905 roku. W 1945 roku zniszczono niemal wszystkie dachówki i wszystkie witraże ołowiane, w tym okno ołtarzowe z ukamienowaniem Szczepana; budowlę naprawiono do 1958 roku.

Parafia nosi imię Szczepana, diakona i pierwszego męczennika chrześcijańskiego, którego ukamienowanie przedstawiało do 1945 roku barwne środkowe okno prezbiterium. Biblię ołtarzową ofiarowała cesarzowa Auguste Viktoria z własnoręczną dedykacją. Od 2016 roku wolontariusze z dzielnicy i parafii organizują tu nabożeństwa, koncerty organowe i wystawy.

Kościół stoi na rogu Prinzenallee i Soldiner Straße w Soldiner Kiez; jego prawie 80-metrowa wieża jest widoczna z daleka. Po zalaniu na początku 2024 roku rada parafialna zamknęła kościół, a od stycznia 2025 roku także Wichernsaal w sąsiednim budynku nie może być używany do nabożeństw ani wydarzeń kulturalnych. Od 2025 roku ma rozpocząć się remont dachu, na który fundusze obiecały rząd federalny, Berlin, urząd ochrony zabytków i okręg kościelny.

Trzymetrowy krzyż na wieży pozłocono w 1927 roku i przetrwał II wojnę światową bez uszkodzeń, podobnie jak trzy dzwony. Musiano je oddać do punktu zbiórki metali, ale nie przetopiono ich, ponieważ są ze staliwa, odlane w zakładach Bochumer Verein.