Sündersbühl, Dzielnica statystyczna w zachodniej części Norymbergi, Niemcy.

Sündersbühl to statystyczna dzielnica na zachodzie Norymbergi łącząca obszary mieszkalne, strefy handlowe i przestrzenie zielone. Dzielnica rozciąga się między Frankenschnellweg, Von-der-Tann-Straße i Rothenburger Straße z mieszanką typów budynków.

Sündersbühl po raz pierwszy wzmiankowano w 1362 roku jako „Sinterspuehel”; nazwa pochodzi od Sinter (zgorzelina, żużel metalowy) i Bühl (wzgórze). W 1320 roku majątek przeszedł na norymberską rodzinę patrycjuszowską Nützel przez małżeństwo Konrada II Nützela z Hildegard Staudigel. W 1774 roku biskupstwo i prepozytura katedralna w Bambergu sprzedały cały kompleks lenny Johannowi Sigmundowi Hallerowi von Hallerstein za 25 000 guldenów. 1 stycznia 1898 roku Sündersbühl włączono do Norymbergi.

Nazwa Sündersbühl pochodzi od Sinter (zgorzelina, żużel metalowy) i Bühl (wzgórze); w 1362 r. zapisano ją jako „Sinterspuehel”. Od reformacji dzielnica jest luterańska i należy do parafii św. Leonarda; katolicy podlegają parafii św. Bonifacego. Tablica pamiątkowa upamiętnia Johanna Georga Hoffmanna.

Sündersbühl graniczy na zachodzie z Gaismannshof wzdłuż Bundesstraße 4 R, na południu ze St. Leonhard przy Rothenburger Straße i na północnym wschodzie z Gostenhof przy Frankenschnellweg. Północno-wschodnia część wzdłuż Fugger- i Witschelstraße to strefa handlu samochodami, a na zachodzie dzielnicy leży wschodnia część Westparku i ogródki działkowe. Wielokondygnacyjne budynki mieszkalne stoją na południu przy Rothenburger Straße i Ossietzkystraße.

Nützelschlösschen, dwór patrycjuszowskiej rodziny Nützel z Norymbergi od 1320 r. do jej wygaśnięcia w 1747 r., spłonął w 1449 r., został odbudowany od 1516 r., zniszczony w 1552 i 1632/34 r. i odrestaurowany w latach 80. XVII w. W 1873 r. przeszedł na miasto Norymberga, służył jako przytułek, a później dla sąsiedniej rzeźni, i został zniszczony w 1943 r.