Schellfischtunnel

Schellfischtunnel to tunel kolejowy, ktorego przebieg wynosi okolo 1 kilometra pod powierzchnia Altonayi, laczy stara stacje z portem rybnym. Przejscie ma obudownie z cegly i zawiera 21 nisz bezpieczenstawa, gdzie pracownicy mogli schronic sie podczas przejazdow pociagowych.

Budowa odbywa sie miedzy 1873 a 1895 rokiem, zastepujac wczesniejszy system pochylni, ktorego trapily powrotne osuwiska ziemi. Usluga rozpoczela sie lokomotywami parowanymi i przeszla na energie elektryczna w 1909 roku, stajac sie jedna z pierwszych zelektryfikowanych linii kolei w regionie.

Nazwa pochodzi od wysylka ryb, ktore przechodzily tedy od 1889 roku, odzwierciedlajac role Hamburga jako glownego centrum dystrybucji produktow rybnych w regionie. Pracownicy i przedsiebiorstwa transportowe byly zalezne od tego przejscia jako kluczowego polaczenia miedzy miastem a portem.

Tunel nie jest juz w aktywnej slubie kolei, ale moze byc odwiedzany poprzez wycieczki z przewodnikiem, gdy sa dostepne. Ciemne, wilgotne podziemne srodowisko oznacza, ze zwiedzajacy powinni nosic solidne obuwie i odpowiednia odziez.

Dzisiaj tunel czasami gosci wystawy sztuki i imprezy kulturalne, oferujac niezwykla podziemna scene do projektow kreatywnych. To wspolczesne uzycie pokazuje, jak historyczna infrastruktura znalazla drugie zycie w hamburskiej scenie kulturalnej.