St. Vitus' Abbey on the Rott

Opactwo Świętego Witusa na Rocie to klasztor benedyktyński łączący architekturę późnogotycką z barokową wieżą z charakterystycznymi kopułami cebuli zaprojektowanymi przez Johanna Michaela Fischera. Kompleks wznosi się nad rzeką, odsłaniając warstwy architektoniczne z różnych epok.

Klasztor został założony w 1121 roku przez szlachcica Dietmara von Lungau i przeniesiony w 1171 roku do Sankt Veitsberg nad rzeką Rott. Ta przeprowadzka établiła fundament dla późniejszego rozwoju kompleksu w jego nowej, podwyższonej lokalizacji.

Główny ołtarz przedstawia Świętego Witusa gotowanego w oleju, otoczonego pozłacanymi figurami świętych. Ta przedstawienie pozostaje ważne dla duchowego charakteru klasztoru.

Miejsce funkcjonuje dziś jako dom opieki, dlatego dostęp do niektórych obszarów jest ograniczony ze względu na prywatność mieszkańców. Odwiedzający powinni wcześniej sprawdzić, które sekcje są dostępne.

Pięć dzwonów odlanych przez Johanna Matthiasa Langenegkera w 1709 roku reprezentują wyjątkową rzemiosła z wczesnego 18. wieku. Po konfiskacie podczas Drugiej Wojny Światowej powróciły do opactwa w 1948 roku.