Jodbad Sulzbrunn, Historyczne kąpielisko jodowe w Sulzberg, Niemcy

Jodbad Sulzbrunn to dawny zakład kąpieli jodowych na zalesionym zboczu na wysokości 875 m w gminie Sulzberg, około 20 km na południowy wschód od Kempten. Źródło Römerquelle zostało w 1923 roku udostępnione 30-metrowym sztolnią, która kończy się trzymetrową studnią źródlaną przecinającą wodonośną szczelinę w piaskowcu molasy. Do terenu należą też źródła Hildegardsquellen i odkryte w 1906 roku źródła siarkowe.

Źródła po raz pierwszy wymieniono w dokumencie z 1059 r., opisującym okręg łowiecki biskupa Augsburga jako „Sulzeberch”. W 1837 r. karczmarz Pankratius Kapitel wyleczył wolem, pijąc wodę, co skłoniło chemika Karrera do jej analizy w 1838 r. i potwierdzenia zawartości jodu. Römerquelle otrzymała nazwę w 1855 r., a pierwszy zakład kąpielowy otwarto w 1852 r., rozbudowując go dwa lata później w kurort.

Nazwa Sulzbrunn wywodzi się od „Sulzeberch”, słonego zbocza wspomnianego w dokumencie augsburskim z 1059 r.; od tego źródła nazwę bierze też gmina Sulzberg. Od 1840 r. wodę jodową rozlewano do butelek i sprzedawano, a od 1852 r. zakład Wildbad Sulzbrunn oferował kuracje pitne z jodową serwatką, mlekiem i kumysem oraz kabinę inhalacyjną z otomanami.

Dawny zakład kąpielowy leży na wysokości 875 m na zboczu nad Sulzbergiem, około 20 km na południowy wschód od Kempten. Do Römerquelle prowadzi 30-metrowy sztolnia, do której wchodzi się przez szyb; studnia źródlana schodzi trzy metry w głąb, zgodnie z nachyleniem piaskowca molasy. Woda ma 7,5 °C, więc w sztolni jest zimno i wilgotno.

W 2014 roku geolodzy Bawarskiego Urzędu Środowiska znaleźli w sztolni Römerquelle biofilmy o długości do 20 cm, utworzone przez bakterie odżywiające się metanem i jodem. Według Centrum Helmholtza w Monachium było to pierwsze na świecie znane stanowisko dużych biofilmów bakterii metanotroficznych.