Międzynarodowy Park Dolina Dolnej Odry, Park międzynarodowy wzdłuż rzeki Odry między Brandenburgią, Niemcy a Pomorzem Zachodnim, Polska

Międzynarodowy Park Dolina Dolnej Odry to niemiecko-polski rezerwat wzdłuż dolnej Odry, z niemieckim obszarem rdzeniowym o powierzchni 105 km² i polskim o powierzchni 60 km². Na płaskim zachodnim brzegu wały są otwierane zimą i wiosną, woda zalewa terasy do kwietnia, gdy wały są zamykane, a teren osuszany. Polski wschodni brzeg jest stromy.

7 maja 1992 ministrowie środowiska Niemiec, Polski i Brandenburgii oraz wojewoda szczeciński podpisali deklarację o utworzeniu transgranicznego obszaru chronionego według kryteriów IUCN. Decyzja polsko-niemieckiej rady środowiska z 11 grudnia 1992 r. ustaliła nazwę Internationalpark Unteres Odertal i powołała wspólną radę programową, zbierającą się raz w roku. Następnie powstały obszary rdzeniowe: polski park krajobrazowy w 1993 r. i niemiecki park narodowy w 1995 r.

Nazwę parku ustaliła polsko-niemiecka Rada Ochrony Środowiska 11 grudnia 1992 r., powołując także wspólną radę programową, która zbiera się raz w roku, aby koordynować rozwój obszaru chronionego. Ministrowie środowiska Polski i Niemiec oraz wojewoda szczeciński podpisali deklarację założycielską 7 maja 1992 r.

Centrum informacyjne w Criewen jest punktem wyjścia dla niemieckiej części parku narodowego. Zachodni brzeg jest płaski i poprzecinany wałami otwieranymi zimą i wiosną, dlatego ścieżki przy terasie zalewowej mogą być wilgotne aż do zamknięcia wałów w kwietniu. Część polska leży dalej na północ, na stromym wschodnim brzegu, w powiatach Gryfino i Police.

Park wykorzystuje strategicznie wały, aby zatopić łąki zimą i stworzyć tymczasowe siedliska dla tysięcy wędrujących żurawi. Ten kontrolowany system zalewania sprawia, że obszar jest szczególnie interesujący dla obserwatorów ptaków.