Inn Glacier, Lodowiec alpejski w Bawarii, Niemcy

Lodowiec Inn był plejstoceńskim lodowcem rzeki Inn, a nie istniejącą obecnie masą lodu górskiego. Powstawał w szwajcarskim Górnym i Dolnym Engadynie, płynął przez tyrolską dolinę Inn i wypychał czoło lodu na bawarskie przedgórze alpejskie. Jego jęzor wyżłobił basen Rosenheim i pozostawił moreny czołowe, takie jak Irschenberg.

Lodowiec Innu był plejstoceńskim lodowcem alpejskiej rzeki Inn. Powstał w Górnej i Dolnej Engadynie w Gryzonii, płynął przez Tyrol i sięgał do bawarskiego przedpola alpejskiego. Największą grubość osiągnął w zlodowaceniu mindel (około 450 000 do 400 000 lat temu) i ponownie w zlodowaceniu riss (350 000 do 120 000 lat temu). Większość dzisiejszych form terenu, jak moreny czołowe i basen Rosenheim, pochodzi z zlodowacenia würm.

Lodowiec nosi imię Inn, rzeki, której dolinę zajmował; nazwa nie pochodzi od lodu. Jęzor lodowcowy wyżłobił kotlinę Rosenheim, w której powstało Rosenheimer See, największe jezioro kotlinowe na północ od Alp, dopóki wody nie przerwały moren czołowych koło Wasserburg am Inn około 8000 lat temu. Iły jeziorne i dawna cegielnia w Kolbermoor oraz torfowiska między Raubling, Bad Aibling i Bad Feilnbach pochodzą z tego dawnego dna jeziora.

Lodowiec Innu już nie istnieje; jego ślady widać w terenie między Kiefersfelden a Brannenburg, gdzie lód przerwał barierę Północnych Alp Wapiennych. Na wschód od Fischbach występują wygłady lodowcowe z rysami, kotłami i mutonami. Wymyta w miękkiej molasie kotlina Rosenheim zawiera iły jeziorne i rozległe torfowiska między Raubling, Bad Aibling i Bad Feilnbach.

Lodowiec przedpola Inn nazywany jest lodowcem Inn-Chiemsee, ponieważ dokładna granica między nim a lodem napływającym ze wschodu, z tyrolskiej doliny Achen, wciąż jest dyskutowana. Samo Chiemsee leży na wschód od tego lobu i nie zostało wypełnione jego wodą roztopową.