Stadthalle Chemnitz, Sala wielofunkcyjna w dzielnicy Zentrum, Chemnitz, Niemcy.

Stadthalle Chemnitz to wielofunkcyjna hala w dzielnicy Zentrum, zbudowana w latach 1969–1974 i otwarta 4 października 1974. Duża Sala ma 1828 miejsc, a Mała Sala 560. Okładzina elewacji wykonana jest z 4000 metrów kwadratowych porfiru z Rochlitz, a betonową elewację zaprojektował Hubert Schiefelbein.

Budynek został otwarty w 1974 roku, w czasach Niemieckiej Republiki Demokratycznej, i należy do pokolenia dużych obiektów użyteczności publicznej budowanych w Niemczech Wschodnich w tamtym okresie. Jego projekt odzwierciedla ówczesne ideały planistyczne, w których funkcjonalność i pojemność stawiano ponad zdobnictwem.

W foyer wisi malowidło ścienne Horsta Zickelbeina „Die Befreiung der Wissenschaft durch die sozialistische Revolution”, którego kolorystyka przyciąga dziś uwagę bardziej niż program. W małym foyer reliefy Christy Sammler oddają doświadczenie muzyki, a w sąsiednim parku Stadthallenpark stoją prace Wielanda Förstera. Budynek jest wpisany na listę zabytków i od 1974 roku odwiedziło go około 16 milionów osób.

Hala znajduje się w odległości krótkiego spaceru od głównego dworca kolejowego w centrum Chemnitz, co ułatwia dotarcie komunikacją miejską. Budynek jest w pełni dostępny dla osób z niepełnosprawnościami i dysponuje parkingiem ze stacjami ładowania pojazdów elektrycznych.

W centrum hali świetlnej dużego foyer stoi rzeźba Fritza Cremera „Und sie bewegt sich doch! – Galilei”, nawiązująca do legendarnego powiedzenia Galileusza. Dzieło ilustruje zasadę, że nic nie jest trwałe, ani historia, ani świat, jaki się widzi. Hala świetlna mieści też mural Horsta Zickelbeina „Die Befreiung der Wissenschaft durch die sozialistische Revolution”, którego kolorystyka zwraca uwagę.