Gut Testorf, Posiadłość i zabytek dziedzictwa kulturowego w Wangels, Niemcy.

Gut Testorf to tradycyjny majątek szlachty w gminie Wangels w północnych Niemczech, zawierający wiele budynków i uprawiane tereny. Majątek składa się z różnych struktur o różnych rozmiarach, które razem tworzą charakter arystokratycznej siedziby wiejskiej.

Od średniowiecza ziemie należały do benedyktyńskiego klasztoru w Cismar. W 1460 przeszły na rodzinę Buchwaldt, która około 1482 wziosła obronny dwór; od 1565 pod rodziną Blome urządzono gospodarstwo rolne. Ich dwór z 1606 r. został zniszczony w 1644 r. podczas wojny trzydziestoletniej, a po odejściu Blomów w 1681 r. majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli, m.in. Hesję-Kassel, Reventlowów i Brockdorffów, aż w 1879 r. nabyła go szkockiego pochodzenia rodzina von Abercron, która gospodaruje tu do dziś.

Nazwa Testorf pochodzi od samego majątku, nie od rodziny: Buchwaldtowie założyli go w 1460 r., później należał do Blomów, Reventlowów, Brockdorffów i Abercronów. Dom bramny z 1769 r., wzorowany na domu bramnym Gut Hasselburg, stanowi wejście na dziedziniec, za nim stoi dwór.

Gut Testorf to czynne gospodarstwo rolne, a nie miejsce udostępnione do zwiedzania; budynki i dziedziniec ogląda się z publicznych dróg wokół Wangels. Założenie leży na dawnej wyspie otoczonej fosami; barokowy układ i aleje lipowe zachowały się w strukturze, a od 1870 roku urządzono park krajobrazowy z osiami widokowymi aż do Hansühn.

Szkielet drewniany spichlerza pszenicy pochodzi z 1670 r.; Dietrich Wittmaak rozbudował go w 1767 r., a data widnieje na zachodnim szczycie, który zachował pierwotne wrota i otwory. W piwnicy dworu z 1774 r. zachowały się sklepienia pierwszego domu z 1482 r.