Gut Landruhe, Willa dziedzictwa kulturowego w Horn-Lehe, Niemcy

Gut Landruhe to parterowy klasycystyczny dwór z dachem czterospadowym, długi na 28,70 m i szeroki na 13,20 m, którego dziewięcioosiowa fasada ma pośrodku dwukondygnacyjny ryzalit z czterema jońskimi pilastrami i trójkątnym przyczółkiem. Zespół przy Am Rüten 2–4 obejmuje też niewielką oranżerię w stylu tudorskim z około 1840 r., dolnosaksoński Meierhof kryty strzechą, podwójną bramę, żeliwny most i rzeźbę Talii.

Posiadłość w tym miejscu jest poświadczona już w XIII wieku jako Gut zum Schorf, Geerengut należący do klasztoru Lilienthal. Około 1660 roku rodzina Barkeyów wznieśli dom o konstrukcji szachulcowej; w 1795 roku kupiec i kapitan Carl Philipp Cassel nabył majątek za 7000 talarów, kazał rozebrać stary dom i zlecił architektowi Joachimowi Andreasowi Deetjenowi budowę obecnego klasycystycznego dworu, który nazwał „Ruhe auf dem Lande”. Zespół jest objęty ochroną zabytków Bremy od 1973 roku.

Nazwę Landruhe („spokój na wsi”) nadał kapitan Carl Philipp Cassel, który około 1795 roku kazał wznieść klasycystyczny dwór. Około 1840 roku rodzina Kulenkampffów dodała niewielką oranżerię w stylu tudorskim, ogrzewaną rurami pod oknami; latem Emmy Kulenkampff prowadziła tam szkółkę niedzielną dla dzieci z Rockwinkel i Oberneuland. Rzeźba Talii ma przedstawiać kochankę Cassela, aktorkę bremeńskiego teatru miejskiego.

Gut Landruhe znajduje się przy Am Rüten 2–4 w Lehesterdeich, po stronie Horn-Lehe przy granicy z Oberneuland. Menke Park o powierzchni 33 630 m², nazwany po ostatnich właścicielach majątku, jest otwarty dla publiczności od 1994 r.; w 2002 r. wytyczono w nim 14-stanowiskową ścieżkę biografii drzew. Sam dwór pod koniec lat 90. XX w. przekształcono w centrum konferencyjne i nie jest publicznym muzeum.

Mała oranżeria, wzniesiona około 1840 roku w historyzującym stylu tudorskim, miała „chińskie ogrzewanie” z rurami pod oknami. Latem Emmy Kulenkampff używała jej jako klasy szkoły niedzielnej, którą założyła dla dzieci z Rockwinkel i Oberneuland.