Gut Kalkofen, Posiadłość ziemska w Aachen, Niemcy.

Gut Kalkofen to dawny czteroskrzydłowy dwór obronny z fosami w Nordviertel w Akwizgranie, którego północna strona jest dziś w połowie otwarta. Rdzeń pochodzi z XV–XVI wieku, z otworami strzelniczymi, resztkami wypełnionej wodą fosy po stronie południowej i zachodniej oraz trzema z czterech okrągłych wież narożnych; zachodnia ma mury grubości dwóch metrów. Dostęp zapewnia trzykondygnacyjna wieża bramna z dwułukowym kamiennym mostem (1750), a w skrzydle południowo-zachodnim znajduje się dwukondygnacyjny dwór w stylu późnego baroku z dachem mansardowym.

Gut Kalkofen po raz pierwszy wymieniono w 1305 roku jako własność burmistrza Akwizgranu Arnolda von Kalkofen; luka w dokumentacji kończy się 27 marca 1437 roku, gdy majątek pojawia się w umowie małżeńskiej Adama von Haren i Agnes von dem Weyer. W 1582 roku został podpalony, a następnie odbudowany. W latach 1750–1753 akwizgrański fabrykant sukna Johann von Wespien kazał przekształcić go w pałac rozrywkowy według projektu Johanna Josepha Couvena; w 1831 roku przeszedł na rodzinę Zurhelle, która jest właścicielem do dziś.

Wieża bramna nosi herb sojuszu burmistrza Johanna von Wespiena i jego żony Anny Marii Schmitz, fundatorów bramy z lat 1750. Nad oknem wieży znajduje się dziś pusta nisza świętego, a barokowy hełm z zegarowym szczytem zastąpiono po II wojnie światowej płaskim dachem piramidalnym krytym dachówką.

Jako własność prywatna teren nie jest otwarty dla publiczności, ale można go oglądać spoza granic. Jego położenie w pobliżu wyjazdu autostrady i krawędzi miasta oznacza, że podróżni mogą go zobaczyć podczas przejazdu przez Akwizgran.

Nad oknem wieży znajduje się dziś pusta nisza świętego, a na fasadzie dworu umieszczono trzymany przez dwa lwy herb małżeński Wespien-Schmitz. Barokowy hełm wieży z zegarem i latarnią zastąpiono po II wojnie światowej płaskim dachem piramidalnym krytym dachówką.